Kot jak karakuł
29-05-2008
Cornishe to koty o niezwykłym wyglądzie i równie niezwykłej osobowości. Wyróżnia je niecodzienna szata, która powstała w skutek mutacji genetycznej.
Koty rasy cornish rex (reks kornwalijski) wyglądem przypominają karakuły. Ich sierść jest wyjątkowo miękka i delikatna w dotyku; pozbawiona włosów okrywowych, składa się z samego podszerstka.
Podobny do królika
Pierwszy kot, który zapoczątkował populację dzisiejszych reksów, urodził się w hrabstwie Kornwalia, w południowo-wschodniej Anglii w 1950 r. Nazywał się Kallibunker i przyszedł na świat na farmie Niny Ennismore w miocie domowej kotki. Swoją nazwę rasa zawdzięcza właścicielce, która oprócz kotów hodowała także króliki rexy i zauważyła podobieństwo w wyglądzie sierści tych zwierząt.
Aby u kolejnych osobników uzyskać rzadki dla kotów włos konieczne okazało się krzyżowanie blisko spokrewnionych zwierząt. W tym celu pani Ennismore skontaktowała się ze znanym hodowcą B. Stirlingiem-Webbem i genetykiem A. C. Judem, i wspólnie postanowili skojarzyć Kallibunkera z jego matką. Urodziły się kolejne karakułowe kocięta, z których przeżył tylko jeden o imieniu Poldhu. Kot ten został ojcem kotki Lamorny Cove, która z kolei zapoczątkowała hodowlę reksów w Stanach Zjednoczonych.
Przyjaciel gości
Pod koniec lat 60. XX wieku cornishe krzyżowano także z niebieskimi kotami rosyjskimi i kotami burmskimi. Oficjalnie nową rasę uznano w Anglii w 1967 r., a w USA w 1979 r.
Cornish rex ma duży temperament, jest wesoły, ciekawski i wszędobylski. Miękka, delikatna szata i szczupła budowa ciała nadaje mu filigranowy wygląd. O jego kondycję nie trzeba się jednak obawiać. Rex jest bowiem kotem silnym, sprężystym, energicznym i zawsze chętnym do zabawy.
Właściciela obdarza niemal psim przywiązaniem i nie odstępuje go na krok. Uwielbia być głaskany i przytulany, jest łagodny, towarzyski i kontaktowy. Łatwo nawiązuje przyjaźnie. Lubi gości, od których już od pierwszego spotkania domaga się pieszczot. Z natury jest domatorem i nie musi wychodzić na zewnątrz. Nie lubi samotności; jeśli musi być zostawiany sam na wiele godzin, warto zadbać o towarzystwo drugiego kota lub psa.
Żywy termofor
Cornish nie gubi sierści, dlatego jest dobrym zwierzęciem dla alergików. Ponieważ ma nieco wyższą ciepłotę ciała niż człowiek, może pomagać również chorym na reumatyzm, działając jak żywy termofor. Niestety, z powodu podwyższonej temperatury wewnętrznej łatwiej się przeziębia, dlatego należy chronić go przed przeciągami i wilgocią. Jest bardzo czysty i szybko uczy się porządku. Nie wolno go przekarmiać. Aby cieszył się dobrym zdrowiem powinien mieć szczupłą i smukłą sylwetkę. Najlepiej podawać mu pokarmy urozmaicone, zarówno naturalne (mięso) jak i gotowe, ale tylko renomowanych firm.
Podobny do królika
Pierwszy kot, który zapoczątkował populację dzisiejszych reksów, urodził się w hrabstwie Kornwalia, w południowo-wschodniej Anglii w 1950 r. Nazywał się Kallibunker i przyszedł na świat na farmie Niny Ennismore w miocie domowej kotki. Swoją nazwę rasa zawdzięcza właścicielce, która oprócz kotów hodowała także króliki rexy i zauważyła podobieństwo w wyglądzie sierści tych zwierząt.
Aby u kolejnych osobników uzyskać rzadki dla kotów włos konieczne okazało się krzyżowanie blisko spokrewnionych zwierząt. W tym celu pani Ennismore skontaktowała się ze znanym hodowcą B. Stirlingiem-Webbem i genetykiem A. C. Judem, i wspólnie postanowili skojarzyć Kallibunkera z jego matką. Urodziły się kolejne karakułowe kocięta, z których przeżył tylko jeden o imieniu Poldhu. Kot ten został ojcem kotki Lamorny Cove, która z kolei zapoczątkowała hodowlę reksów w Stanach Zjednoczonych.
Przyjaciel gości
Pod koniec lat 60. XX wieku cornishe krzyżowano także z niebieskimi kotami rosyjskimi i kotami burmskimi. Oficjalnie nową rasę uznano w Anglii w 1967 r., a w USA w 1979 r.
Cornish rex ma duży temperament, jest wesoły, ciekawski i wszędobylski. Miękka, delikatna szata i szczupła budowa ciała nadaje mu filigranowy wygląd. O jego kondycję nie trzeba się jednak obawiać. Rex jest bowiem kotem silnym, sprężystym, energicznym i zawsze chętnym do zabawy.
Właściciela obdarza niemal psim przywiązaniem i nie odstępuje go na krok. Uwielbia być głaskany i przytulany, jest łagodny, towarzyski i kontaktowy. Łatwo nawiązuje przyjaźnie. Lubi gości, od których już od pierwszego spotkania domaga się pieszczot. Z natury jest domatorem i nie musi wychodzić na zewnątrz. Nie lubi samotności; jeśli musi być zostawiany sam na wiele godzin, warto zadbać o towarzystwo drugiego kota lub psa.
Żywy termofor
Cornish nie gubi sierści, dlatego jest dobrym zwierzęciem dla alergików. Ponieważ ma nieco wyższą ciepłotę ciała niż człowiek, może pomagać również chorym na reumatyzm, działając jak żywy termofor. Niestety, z powodu podwyższonej temperatury wewnętrznej łatwiej się przeziębia, dlatego należy chronić go przed przeciągami i wilgocią. Jest bardzo czysty i szybko uczy się porządku. Nie wolno go przekarmiać. Aby cieszył się dobrym zdrowiem powinien mieć szczupłą i smukłą sylwetkę. Najlepiej podawać mu pokarmy urozmaicone, zarówno naturalne (mięso) jak i gotowe, ale tylko renomowanych firm.
Powiązane artykuły
Komentarze
Musisz się zalogować aby dodać komentarz
Opinii użytkowników: 1