Grupy krwi u kotów – czy wiesz jaką ma Twój kot?


U niektórych zwierząt domowych, podobnie jak u ludzi, występują różne grupy krwi. Czy określenie grupy krwi u kota jest ważne?

Nie tylko u ludzi – także i u kotów występują różne grupy krwi. Wiedza o grupie krwi naszego kota nie jest nam do niczego potrzebna, jeśli nie jesteśmy hodowcami i nie planujemy rozmnażania naszych pupili oraz nasz kot nie musi mieć wykonanej transfuzji. O ile pierwszy przypadek da się zaplanować i przewidzieć, o tyle drugiego – niestety nie. Warto zatem oznaczyć grupę krwi swojego kota, przy okazji profilaktycznych badań krwi.

U kotów rozróżnia się trzy grupy krwi

Najbardziej powszechną grupą krwi u kotów jest grupa A. Oprócz grupy krwi A występują dwie inne grupy: B oraz AB. Grupa krwi B spotykana jest u niektórych ras kotów takich, jak koty perskie, abisyńskie, brytyjskie krótkowłose, szkockie zwisłouche, sfinksy, somalijskie, birmańskie, cornish rex i devon rex. Grupa krwi AB jest niezwykle rzadka.

U kotów nie ma uniwersalnych dawców

Koty, w przeciwieństwie do ludzi nie mają uniwersalnych dawców krwi (nie występuje u nich grupa krwi 0). Jeśli kot musi mieć transfuzje krwi – krew dawcy musi być tego samego typu jak krew biorcy – w innym wypadku krwinki biorcy mogą zostać zniszczone i kot może umrzeć.

Grupa krwi zależy od genów

U kotów gen odpowiedzialny za grupę krwi A jest dominujący w stosunku do genu na grupę B. Oznacza to, że tylko kot posiadający dwa geny na grupę B będzie miał grupę krwi B. Kot z grupą krwi A może być zarówno homozygotą (posiadać dwa geny na grupę A) jak i heterozygotą (posiadać jeden gen na grupę A i jeden na grupę B).

weterynarz
fot. Shutterstock

Trzeci rodzaj grupy krwi występującej u kotów, grupa AB, jest jeszcze nie w pełni poznany. Badania wskazują, że czynnikiem determinującym tę grupę krwi jest osobny allel, recesywny w stosunku do A, ale dominujący w stosunku do B.

Rasa może wpływać na grupę krwi

Badania krwi różnych ras wykazały, że koty syjamskie, tonkijskie, burmańskie, orientalne krótkowłose mają tylko grupę krwi A. U kotów ras brytyjski krótkowłosy, cornish rex, devon rex, exotyk, ragdoll, turecki van i turecka angora grupa krwi B pojawia się dosyć często (choć A jest nadal przeważająca). Do ras u których może wystąpić bardzo rzadka grupa krwi AB należą koty abisyńskie, bengalskie, szkocki fold, somalijski oraz sfinks.

Poniżej przedstawiona została częstotliwość występowania danej grupy krwi u wybranych ras kotów:

Rasa kota a grupa krwi

  • Abisyński – A 86%, B 14%
  • Birmański – A 84%, B 16%
  • Brytyjski krótkowłosy – A 60%, B 40%
  • Burmański – A 100%, B 0%
  • Cornish rex – A 66%, B 34%
  • Devon rex – A 59%, B 41%
  • Europejski – A 99%, B 1%
  • Himalajski – A 93%, B 7%
  • Japoński bobtail – A 84%, B 16%
  • Maine Coon – A 98%, B 2%
  • Somalijski – A 83%, B 17%
  • Norweski leśny – A 93%, B 7%
  • Perski – A 86%, B 14%
  • Szkocki kot zwisłouchy – A 82%, B 18%
  • Syjamski – A 100%, B 0%
  • Sfinks – A 81%, B 19%

Dlaczego określanie grup krwi jest ważne?

Określenie grupy krwi u kotów jest bardzo ważne. Pierwszym powodem jest ryzyko wystąpienia bardzo silnej i niebezpiecznej reakcji wstrząsowej podczas transfuzji, gdy krew dawcy i biorcy są niedopasowane pod względem grupy.

Kot, który ma grupę krwi B posiada przeciwciała, które zwalczają antygeny znajdujące się w grupie krwi A. Jeśli podamy kotu z grupą krwi B krew z grupy A, wywoła to silną reakcję hemolityczną.

transfuzja krwi u kota
fot. Shutterstock

Sytuacja odwrotna (czyli podanie krwi z grupy B kotu, który ma grupę krwi A) jest mniej niebezpieczna, gdyż koty z grupą A mają nieliczne przeciwciała przeciwko antygenom B. Jednak zawsze powinno się badać grupę krwi dawcy oraz biorcy, aby uniknąć możliwych komplikacji.

Drugim powodem konieczności określania grup krwi u kotów jest ryzyko wystąpienia konfliktu serologicznego między matką a jej kociętami (mowa o kotach hodowlanych).

Konflikt serologiczny u kotów może spowodować śmierć kociąt

W ciągu pierwszych 48 godzin od porodu kotka przekazuje kociętom przeciwciała wraz z mlekiem. Jeśli ojciec kociąt ma inną grupę krwi niż kotka, może dojść do konfliktu serologicznego między kotką a jej dziećmi.

kotka z małym kociakiem
fot. Shutterstock

Kotka z grupą krwi B wytwarza bardzo silne przeciwciała anty-A, co znaczy, że będzie wytwarzała przeciwciała przeciwko własnym kociętom, jeśli te będą miały grupę krwi A. Wynikiem tego będzie poważny konflikt serologiczny u kociąt prowadzący w zdecydowanej większości przypadków do śmierci kociąt.

Izoerytroliza polega na tym, że przeciwciała matki powodują rozpad czerwonych krwinek kociąt (niedokrwistość hemolityczna), i jest to proces tak gwałtowny, że bardzo szybko powoduje śmierć.

Jeśli wiemy, że rodzice mają różne grupy krwi, możemy zapobiec konfliktowi karmiąc maluchy preparatami mlekozastępczymi przez pierwsze 48 godzin. Jednak najlepiej zawsze badać grupę krwi rodziców przed kryciem.

Badanie grupy krwi naszego kota możemy w każdej chwili zlecić lekarzowi weterynarii.

źródła: http://www.agiliscattus.pl/grupy-krwi-i-konflikt-serologiczny-u-kotow.html, http://www.felinologia.org.pl/niezgodnosc-grup-krwi-i-konflikt-serologiczny, Fundacja Kocia Dolina