5 kocich ras, które nie są polecane dla rodzin z małymi dziećmi

Kot i dziecko to czasami wybuchowa mieszanka. Aby wszyscy domownicy dobrze się ze sobą dogadywali, należy dobrze się poznać i przygotować do wspólnego życia. Jednak w przypadku niektórych ras kotów wymaga to większej pracy...

Koty są na ogół wspaniałymi towarzyszami rodzin. Odpowiednio traktowane, dogadują się z jej wszystkimi członkami – również z dziećmi. Choć te należy oczywiście uprzedzić o tym, jak należy postępować z kotem, czego lepiej mu i z nim nie robić. Ciągnięcie za ogon, natarczywe głaskanie, noszenie na rękach, ograniczanie przestrzeni – to się nie spodoba żadnemu kociakowi. Są jednak rasy, które mogą mieć problem również z innymi dziecięcymi zachowaniami. Te koty niekoniecznie odnajdą się w domu z dziećmi.

1. Kot himalajski

Himalajan” to wyjątkowo delikatny kot. Uwielbia czuć bliskość rodziny, lecz w obrębie określonych granic i na własnych zasadach. Jego nastawienie jest przyjazne i łagodne. Preferuje spokojniejszy tryb życia, dlatego głośne, niesforne maluchy mogą go wyjątkowo stresować. A jak wiemy, zestresowany kot to nieszczęśliwy kot. Małe dzieci mogą nie być najlepszym towarzyszem dla kota himalajskiego. No chyba że poświęcimy sporo uwagi, aby wyczulić je na to, by w stosunku do kota zachowywały się zawsze spokojnie i łagodnie.

kot himalajski
fot. Shutterstock

2. Kot rosyjski niebieski

Podobne zasady obowiązują w przypadku tej dostojnej piękności. Rosyjski niebieski może stać się ulubieńcem rodziny i jej pluszową maskotką. Jest to jednak możliwe tylko wtedy, gdy dzieci są dobrze zorientowane w temacie prawidłowego traktowania zwierząt. Ta rasa jest powściągliwa i niezwykle wdzięczna w swoich poczynaniach, dlatego dzieciaki, które swoje uczucie okazują zbyt mocnymi przytulankami i bywają hałaśliwe, mogą nie przypaść mu do gustu. Kot będzie szukał spokojnych miejsc i w efekcie siedział większość czasu w jakimś ciemnym kącie.

rosyjski niebieski
fot. Shutterstock

3. Savannah

Kot savannah to niezwykła hybryda kota domowego z dzikim serwalem. Po swoim protoplaście rasa odziedziczyła spore gabaryty, tendencje do aktywnego trybu życia i… swoje własne zdanie. Choć to bardzo inteligentna i wesoła rasa, jej temperament może nie być odpowiedni dla małych dzieci. Proces socjalizacji tego kota powinien być stały i trwać także po wyjściu z okresu dojrzewania. Należy poświęcać mu sporo czasu i uwagi, hodowla jest kosztowna oraz wymagająca. Lepiej, żeby te koty nie zostawały w domu same z dziećmi. Znudzone mogą zacząć broić.

kot savannah F1
kot savannah F1, fot. Shutterstock

4. Turecki van

Chociaż turecki van jest bardzo serdeczną i towarzyską rasą, to bardzo sobie ceni własną przestrzeń i nie lubi być przesadnie przytulanym lub trzymanym na rękach przez dłuższy czas. Małe dzieci mogą mieć problemy ze zrozumieniem potrzeb tego „kociego niedotykalskiego”. Nic dziwnego, nawet dorosłym trudno oprzeć się jego puszystemu futerku. Van może stać się doskonałym przyjacielem i idealnym towarzyszem zabaw, ale zdecydowanie należy wcześniej przerobić z pociechami lekcje poszanowania kociej przestrzeni osobistej i odczytywania sygnałów ostrzegawczych, jakie wysyła mruczek, gdy nie ma już ochoty na kontakt.

turecki van
fot. Shutterstock

5. Singapura

Singapura jest kotem bardzo społecznym, który uwielbia przytulańce i wszelkie inne formy okazywania uczucia. Niestety, wyjątkowo nie radzi sobie z chaotycznym i nieuporządkowanym środowiskiem oraz hałasami, a w domu z małymi dziećmi te sytuacje są raczej na porządku dziennym… Rodziny z małymi dziećmi mogą być zbyt stresujące dla Singapury. Wrażliwy pupil będzie cierpiał z powodu braku poczucia bezpieczeństwa. Natomiast starsze dzieci, które rozumieją, jak właściwie opiekować się zwierzętami, jak najbardziej mogą stać się dla tego małego kotka najlepszymi przyjaciółmi.

singapura
fot. Shutterstock

Koty w domu z dziećmi

Nie twierdzimy, że któraś z powyższych ras zupełnie nie nadaje się do domu, w którym są dzieci. Pragniemy jedynie zaznaczyć, że niektóre koty są bardziej wymagając lub bardziej wrażliwe na pewne aspekty życia. Przez to delikatniejsze lub bardziej aktywne zwierzaki mogą nie odnaleźć się w domu z dzieciakami.

Świadomość, odpowiednie podejście i przygotowanie potrafią jednak sprawić, że wszyscy domownicy będą mogli żyć zgodnie i komfortowo. Trzeba jednak zawczasu wykazać się wzajemnym zrozumieniem oraz cierpliwością.

Autor: Nikoletta Parchimowicz