kot perski bikolor

RASY

KOT PERSKI DWUKOLOROWY

Koty perskie dwukolorowe to zwierzęta o przyjaznym charakterze i spokojnym usposobieniu.

Wzorzec

Kot perski dwukolorowy – pers bikolor – persian cat bicolor – Koty egzotyczne i perskie – I kat. FIFe

kod EMS: PER

Pers dwukolorowy jest dużym, mocno zbudowanym kotem. Jego umięśnione ciało powinno sprawiać wrażenie zaokrąglonego; waży od 3,5 do 7 kg.
Głowa jest okrągła, masywna i szeroka, z wypukłym czołem i pełnymi policzkami. Broda dobrze rozwinięta, nos krótki, z mocno zaznaczonym zagłębieniem. Oczy są okrągłe, duże, szeroko rozstawione, w kolorze miedzianym. Uszy raczej małe, nisko osadzone, zaokrąglone na końcach, porośnięte wewnątrz kępkami sierści.
Tułów jest masywny, krępy, z głęboką klatką piersiową i silnymi barkami. Grzbiet powinien być szeroki i dobrze umięśniony. Kończyny mocne, o grubej kości, z małymi, owalnymi stopami. Ogon niezbyt długi, prosty, zaokrąglony na końcu, obficie owłosiony.
Szata długa, gęsta, lekko odstająca od ciała, rzadko wełnista, z dobrze rozwiniętym podszerstkiem. Na piersi i karku występuje tzw. lwia grzywa i obfite portki na udach.
Kot perski dwubarwny może być bicolorem, arlekinem lub vanem. Podział zależy od procentowego udziału obu barw (bieli i innego koloru) w umaszczeniu oraz od rozmieszczenia łat. Bicolory muszą mieć kolorową górną część ciała, dolna część – pierś, brzuch, spód ogona i kończyny – powinna być biała. Na części twarzowej głowy pożądana jest biała plama w kształcie odwróconej litery V. Kolorowe łaty powinny być czyste i dobrze rozłożone. Biel może pokrywać około 30% powierzchni ciała. Do kotów dwubarwnych należą także arlekiny, które charakteryzują się białą okrywą włosową (co najmniej 50% ) z kolorowymi plamami różnej wielkości, dowolnie rozmieszczonymi. Persy vany mają prawie całe ciało białe, kolor występuje jedynie na ogonie i na głowie.

pers dwukolorowy
fot. pixabay

Charakter

Koty perskie dwukolorowe to zwierzęta o przyjaznym charakterze i flegmatycznym usposobieniu. Odznaczają się spokojnym temperamentem i umiarkowaną aktywnością. W młodym wieku dosyć ruchliwe, z czasem stają się bardziej stateczne. Nie są zbyt skoczne, nie wspinają się i wolą spędzać czas na kanapie lub z gracją przechadzać się po pokojach. Łagodne z natury, doskonale nadają się dla rodzin z dziećmi. Uwielbiają być w centrum uwagi, są bardzo kontaktowe i mocno zżywają się z opiekunem. Nie są zaborcze, ale nie lubią też być ignorowane. Czasem bywają uparte i lubią postawić na swoim. Bardzo towarzyskie, nie znoszą samotności. Wspaniale czują się w stadzie kotów albo innych zwierząt domowych.

kot perski dwukolorowy
fot. flickr CC

Zdrowie

U persów może zdarzać się wrodzona wielotorbielowatość nerek (PKD), wady zgryzu, nadmierne łzawienie oczu, problemy z oddychaniem z powodu skrócenia nosa oraz dziedziczne postępujące zwyrodnienie siatkówki (na szczęście to ostatnie nie prowadzi do ślepoty, jak bywa to u kotów abisyńskich).

Pielęgnacja

Persy dwukolorowe wymagają systematycznej pielęgnacji. Konieczne jest częste szczotkowanie sierści (raz na 1-2 dni), co zapobiega tworzeniu się kołtunów. Dużo uwagi trzeba też poświęcić oczom i codziennie przemywać je płatkami kosmetycznymi zwilżonymi wodą lub specjalnym płynem. Ra na jakiś czas sprawdzamy również uszy i przycinamy pazury.

pers dwukolorowy
fot. shutterstock

Wady i zalety

Wady
  • bardzo wymagający w pielęgnacji
  • możliwa wrodzona wada nerek (PKD)
  • możliwe wady zgryzu
  • łzawiące oczy wymagają szczególnej uwagi
  • nie nadaje się raczej na kota wychodzącego
  • łatwo akceptuje inne koty i psy
  • sierść łatwo ulega sfilcowaniu
Zalety
  • łagodny i miły w obejściu
  • spokojny domator
  • świetnie sprawdza się w felinoterapii
  • nadaje się dla dzieci oraz osób starszych
  • może być jedynakiem
  • lubi zabawy
Chcesz oceniać i komentować?
Dołącz do nas – zarejestruj się!
Ocena użytkowników
Przeczytaj również

Przeczytaj również