KOT PERSKI PRĘGOWANY


Kot perski pręgowany jest spokojny, dostojny i silnie przywiązany do swojego opiekuna.

 

Charakter

Koty perskie pręgowane są to zwierzęta o umiarkowanym temperamencie. Spokojne i dostojne, silnie przywiązane do swojego opiekuna, ale nie zaborcze. Tolerują inne koty i zwierzęta domowe.

Wady i zalety

Wady
  • bardzo wymagający w pielęgnacji
  • możliwa wrodzona wada nerek (PKD)
  • możliwe wady zgryzu
  • łzawiące oczy wymagają szczególnej uwagi
  • nie nadaje się raczej na kota wychodzącego
  • łatwo akceptuje inne koty i psy
  • sierść łatwo ulega sfilcowaniu
Zalety
  • łagodny i miły w obejściu
  • spokojny domator
  • świetnie sprawdza się w felinoterapii
  • nadaje się dla dzieci oraz osób starszych
  • może być jedynakiem
  • lubi zabawy


Zdrowie

U persów może zdarzać się wrodzona wielotorbielowatość nerek (PKD), wady zgryzu, nadmierne łzawienie oczu, problemy z oddychaniem z powodu skrócenia nosa oraz dziedziczne postępujące zwyrodnienie siatkówki (na szczęście to ostatnie nie prowadzi do ślepoty, jak bywa to u kotów abisyńskich).
Pielęgnacja
Persy wymagają starannej i systematycznej pielęgnacji. Trzeba wyczesywać je codziennie, a przynajmniej co drugi dzień. Do zabiegu najlepiej przyzwyczajać już małe kocięta, kiedy ich szata nie wymaga jeszcze intensywnego szczotkowania. Należy też pamiętać o przemywaniu oczu (mają skłonność do nadmiernego łzawienia), skracaniu pazurów i sprawdzaniu uszu. Koty perskie pręgowane potrzebują kąpieli (szczególną uwagę zwracamy na nasadę ogona), dokładnego suszenie i czesanie. Trzeba pamiętać, że u kotów tabby nadmierne wyskubanie włosów ościstych powoduje zatarcie rysunku.
pers tabby
fot. Shutterstock


Historia

Kot perski to jedna z najstarszychkocich ras. Prawdopodobnie protoplaści persów przybyli do Europy z Bliskiego Wschodu (Iran, dawna Persja) w okresie wypraw krzyżowych. Właściwą rasę wyhodowali jednak Anglicy, krzyżując koty bliskowschodnie.Historię kota perskiego oraz zdjęcia dawnych persów można poznać tutaj: Skąd wzięły się koty perskie.

Wzorzec

Kot perski pręgowany - tabby persian cat - Koty egzotyczne i perskie – I kat. FIFe
kod EMS: PER
  • Pochodzenie: Iran (Persja), Wielka Brytania
  • Charakter: spokojny, łagodny, przyjazny
  • Wielkość: średniej wielkości
  • Waga: 3,5-7 kg
  • Wygląd ogólny: dobrze umięśniony, o mocnej, masywnej budowie
  • Głowa: masywna, szeroka i okrągła; czoło również szerokie i wypukłe; policzki pełne, broda dobrze rozwinięta
  • Uszy: małe, nisko osadzone, zaokrąglone na końcach, z kępkami włosów wewnątrz małżowiny
  • Oczy: duże, okrągłe, o żywym wyrazie, szeroko rozstawione, kolor dostosowany do umaszczenia
  • Nos: krótki, szeroki, stop mocno zaznaczony, tworzy zagłębienie między oczami
  • Tułów: tułów i kończyny są masywne i mocne. Barki i grzbiet bardzo umięśnione. Stopy małe i owalne
  • Ogon: mocno owłosiony, niezbyt długi i zaokrąglony na końcu
  • Szata: długa, gęsta, różni się nieco strukturą od szaty innych odmian, powinna bardziej przylegać do tułowia, a kryza zwisać luźno pomiędzy przednimi nogami; na udach obfite portki
  • Maść: zawsze tabby
  • Aktywność: spokojny, zrównoważony
  • Odporność/podatność na choroby: średnia, kot delikatny, wymagający
  • Długość życia: 14-18 lat
  • Możliwość zakupu kociaka w Polsce: tak
portret kota perskiego tabby
fot. Shutterstock


Ciekawostki

Znanych jest około 63 pododmian barwnych kotów pręgowanych. Każdy uznany kolor jest dopuszczalny, również z udziałem bieli. Rysunek tabby (pręgowania) może być ze wzorem tygrysim - na futrze znajdują się mniej lub bardziej widoczne pręgi, które są wyraźnie od siebie oddzielone i zbiegają się na plecach tworząc tzw. siodło, a na szyi i piersiach układają się w kształt obroży; klasycznym (marmurkowym) - na bokach tułowia występuje symetryczny rysunek spirali, przypominający wzory na marmurze, patrząc z góry pierścienie układają się w kształt motyla, na szyi i piersiach występuje podwójna obroża; cętkowanym - pręgowanie jest przerywane i składa się z szeregu drobnych plamek.