KOT PERSKI RUDY

Kot perski rudy to kot łagodny, wesoły, dość energiczny, chętny do zabaw i psot.

 

Charakter

Kot perski rudy ma spokojny temperament, jest zrównoważony, towarzyski i łagodny. Chociaż może sprawiać wrażenie leniwego i niezbyt ruchliwego, w rzeczywistości to kot wesoły, dość energiczny, chętny do zabaw i psot. Nigdy nie będzie jednak tak aktywny, jak jego krótkowłosi pobratymcy - jest na to zbyt dystyngowany. Zamiast szalonych gonitw woli przechadzać się z dostojeństwem. Rudy pers jest niekonfliktowy, potrafi żyć w zgodzie z innymi kotami i zwierzętami domowymi. Nadaje się też na przyjaciela dla dziecka. To typowy domator, który nie przepada za wspinaczką i chętnie spędzi czas na kanapie. W pogodne dni lubi wygrzewać się na zabezpieczonym balkonie.
pers rudy
fot. Shutterstock

Wady i zalety

Wady
  • bardzo wymagający w pielęgnacji
  • możliwa wrodzona wada nerek (PKD)
  • możliwe wady zgryzu
  • łzawiące oczy wymagają szczególnej uwagi
  • nie nadaje się raczej na kota wychodzącego
  • łatwo akceptuje inne koty i psy
  • sierść łatwo ulega sfilcowaniu
Zalety
  • łagodny i miły w obejściu
  • spokojny domator
  • świetnie sprawdza się w felinoterapii
  • nadaje się dla dzieci oraz osób starszych
  • może być jedynakiem
  • lubi zabawy
pers rudy
fot. Shutterstock

Zdrowie

U persów może zdarzać się wrodzona wielotorbielowatość nerek (PKD), wady zgryzu, nadmierne łzawienie oczu, problemy z oddychaniem z powodu skrócenia nosa oraz dziedziczne postępujące zwyrodnienie siatkówki (na szczęście to ostatnie nie prowadzi do ślepoty, jak bywa to u kotów abisyńskich).
Pielęgnacja
Pielęgnacja jest dość pracochłonna, ale jeśli jest systematyczna, nie sprawia większych kłopotów. Kota trzeba codziennie wyczesywać, dlatego trzeba przyzwyczaić do tego zabiegu już małe kocięta. Jeśli mamy persa wystawowego warto oswoić go też z kąpielą i pudrowaniem sierści. Oczy ma tendencje do łzawienia, dlatego powinno się je przemywać. Trzeba też raz na jakiś czas sprawdzać uszy i przycinać pazury.
kot perski rudy
fot. flickr By Brad CC BY-ND 2.0

Historia

Kot perski to jedna z najstarszych kocich ras. Dawniej bardzo popularna i lubiana. Prawdopodobnie protoplaści persów przybyli do Europy z Bliskiego Wschodu (Iran, dawna Persja) w okresie wypraw krzyżowych. Właściwą rasę wyhodowali jednak Anglicy, krzyżując koty bliskowschodnie. Historię kota perskiego oraz zdjęcia dawnych persów można poznać tutaj: Skąd wzięły się koty perskie.

Wzorzec

Kot perski rudy - red persian cat - Koty egzotyczne i perskie – I kat. FIFe
kod EMS: PER
  • Pochodzenie: Iran (Persja), Wielka Brytania
  • Charakter: spokojny, łagodny, przyjazny
  • Wielkość: dość duży
  • Waga: 3,5-7 kg
  • Wygląd ogólny: dobrze umięśniony, o mocnej, masywnej budowie
  • Głowa: masywna, szeroka i okrągła; czoło również szerokie i wypukłe; policzki pełne, broda dobrze rozwinięta
  • Uszy: małe, osadzone nisko nad czołem, zaokrąglone na końcach; są porośnięte wewnątrz kępkami sierści
  • Oczy: duże, okrągłe, szeroko rozstawione, o żywym spojrzeniu; kolor od jasno- do ciemnomiedzianego
  • Nos: krótki, szeroki, z mocno zaznaczonym przełomem, tworzącym zagłębienie między oczami
  • Tułów: masywny, o solidnym kośćcu; klatka piersiowa jest głęboka, barki mocne, grzbiet szeroki i dobrze umięśniony; kończyny krótkie, grube i mocne; stopy szerokie, okrągłe, obficie porośnięte futrem
  • Ogon: proporcjonalny do ciała, raczej krótki, noszony bez wygięcia, ma wygląd okazałego pióropusza
  • Szata: długa, gęsta, delikatna (nie wełnista); podszerstek dobrze rozwinięty, dzięki czemu futro sprawia wrażenie bardzo obfitego; na piersi i karku występuje typowa dla rasy tzw. lwia grzywa oraz portki na udach
  • Maść: idealna maść powinna być jednolicie ruda, o mocnym odcieniu - bez cieniowania, plam i znaczeń; wargi i broda są tej samej barwy co sierść; lusterko nosa i opuszki łap muszą być ceglastoczerwone
  • Aktywność: spokojny, zrównoważony
  • Odporność/podatność na choroby: średnia, kot delikatny, wymagający
  • Długość życia: 14-18 lat
  • Możliwość zakupu kociaka w Polsce: tak
kot perski rudy
fot. Shutterstock

Ciekawostki

Crookshanks, kot Hermiony z cyklu o Harrym Potterze, jest kotem perskim rudym. Utarła się opinia, że rude persy są mniej przywiązane do opiekuna i bardziej niezależne, jednak obcowanie z nimi tego nie potwierdza. Jak wszystkie koty tej rasy są tylko powściągliwe - nie narzucają swojej obecności i same decydują, czy chcą być głaskane.