kot syjamski

RASY

KOT SYJAMSKI

Kot syjamski ma ognisty temperament. Nienawidzi samotności, musi być zawsze blisko człowieka.

Historia

Pochodzenie kota syjamskiego nie zostało do końca wyjaśnione. Prawdopodobnie jego przodkami były koty bengalskie, nubijskie i azjatyckie koty domowe. W „Książce z wierszami o kotach” z 1350 r., pochodzącej ze zbiorów Biblioteki Narodowej w Bangkoku, znajduje się opis jasnego kota z charakterystycznymi ciemnymi znaczeniami na kończynach, ogonie i uszach, który wyglądem bardzo przypomina syjama.

Pierwsze koty syjamskie dotarły do europejskich ogrodów zoologicznych jako atrakcja dla zwiedzających. W 1884 r. król Syjamu podarował konsulowi brytyjskiemu parę kotów o imionach Pho i Mia. Rok później ich potomstwo pokazano w Londynie. Początkowo większość syjamów przywożonych do Europy szybko wymierała, głównie na skutek błędów żywieniowych i nieodpowiednich warunków, w których były trzymane. Mimo trudności udało się jednak w 1890 r. rozpocząć planową hodowlę. W 1892 r. w Anglii opracowano pierwszy wzorzec, który później zmodyfikowano.

Dawniej syjamy były dość masywne, o nieco zaokrąglonych kształtach, dziś są wysmukłe, mają długie kończyny i sprężystą sylwetkę. Od początku natomiast wymagano, by miały charakterystyczną dla rasy „twarz kuny” (marten-face). Jedną z prekursorek hodowli była Forestier Walker, właścicielka kocura o imieniu Tiam O’Siam III i założycielka Siam Cat Club.

kot syjamski
fot. Shutterstock

Wzorzec

Kot syjamski – syjam nowego typu – siamese – Koty syjamskie i orientalne – IV kat. wg FIFe
kod EMS: SIA
  • Pochodzenie: Wielka Brytania
  • Charakter: przyjazny, towarzyski, zabawowy, inteligentny, ciekawski, bywa dominujący
  • Wielkość: średniej wielkości
  • Waga: 2,5-4,5 kg
  • Wygląd ogólny: pełen gracji, smukły, zgrabny, elegancki i dumny, ruchy miękkie a ciało giętkie
  • Głowa: średniej wielkości, proporcjonalna do reszty ciała, klinowata – klin zaczyna się od nosa i rozszerza stopniowo aż do uszu; czaszka wypukła; podbródek i szczęki są silne, pysk delikatny
  • Nos: długi i prosty, bez zagłębienia u nasady
  • Uszy:  duże, szerokie u nasady, osadzone nisko na przedłużeniu linii klina, porośnięte wewnątrz delikatnym włosem
  • Oczy: w migdałowatym kształcie, wyraźnie ukośnie ustawione, o przenikliwym spojrzeniu; zawsze niebieskie
  • Szyja: smukła, długa, elegancka
  • Tułów: wydłużony, smukły, zgrabny, o ładnie zaznaczonej muskulaturze; sprawia eleganckie wrażenie; kończyny długie, muskularne – tylne nieco dłuższe od przednich; stopy małe i owalne
  • Ogon: długi, cienki u nasady, zwężający się ku cieniutkiemu koniuszkowi
  • Szata: bardzo krótka, sprężysta, delikatna, lśniąca, gładko przylegająca do skóry; brak podszerstka
  • Maść: od mniej lub bardziej jasnego koloru zasadniczego wyraźnie odcinają się ciemniejsze oznaki na twarzy (maska), uszach, kończynach i ogonie. U kocurów także moszna ma kolor oznak. Umaszczenie dopuszczalne jest lekkie cieniowanie na bokach tułowia. Wymagany jest wyraźny kontrast pomiędzy barwą zasadniczą a kolorem znaczeń; oznaki w kolorze ciemnobrązowym (sealpoint), niebieskim (bluepoint), czekoladowym (chocolatepoint), liliowym (lilacpoint), kremowym (creampoint), rudym (redpoint), pręgowanym (tabbypoint) i szylkretowym (tortiepoint); znana jest także odmiana biała, tzw. foreign white z nieujawnionymi skłonnościami dziedzicznymi do oznak
  • Aktywność: bardzo aktywny
  • Długość życia: 15-20 lat
  • Możliwość zakupu kociaka w Polsce: tak
kot syjamski
fot. Shutterstock

Charakter

Syjamy mają ognisty temperament i żywiołowy charakter. Nienawidzą samotności, muszą przebywać blisko „swojego” człowieka, głośno i natarczywie dopominają się o pieszczoty. Uwielbiają bawić się z właścicielem, trzeba koniecznie zapewniać im dużo rozrywek, w których ich energia znajdzie ujście. Można to wykorzystać ucząc syjama różnych sztuczek – przychodzenia na wołanie, skakania na rozkaz, przynoszenia zabawki.

Koty syjamskie rozmawiają z ludźmi głosem o tysiącu intonacji, ich miauczenie może być głośne i przenikliwe a także ciche i delikatne jak gruchanie.

Zdają się wyczuwać nastroje człowieka, pocieszą w smutku i chorobie. Syjamy będą doskonałymi towarzyszami osoby przebywającej większość czasu w domu o ile nie jest ona na tyle chora lub w podeszłym wieku, że witalność kota syjamskiego mogłaby ją zmęczyć. Kot tej rasy jest ciekawski, śmiały, łatwo nawiązuje kontakty i lubi wizyty gości. Dobrze czuje się w obecności innego kota lub psa, ale to zwykle on rządzi w grupie.

kot syjamski
fot. Shutterstock

Zdrowie

Możliwe wrodzone wady genetyczne – postępujące zwyrodnienie siatkówki (PRA), gangliozydoza, wielotorbielowatość nerek (PKD). U niektórych występuje zez lub oczopląs – te na szczęście nie niosą dla kota żadnych dolegliwości. Możliwe skrzywienie ogona, uważane obecnie za wadę.

Większość syjamów ma doskonały apetyt, dlatego utrzymanie szczupłej sylwetki takiego kota jest dla wielu właścicieli nie lada wyzwaniem.

Pielęgnacja

Pielęgnacja kota syjamskiego nie jest czasochłonna. Wystarczy gęsty grzebień i włosiana szczotka. Grzebieniem wyczesujemy martwy włos, szczotką usuwamy kurz, wygładzamy „na błysk” irchową szmatką i gotowe. Robimy to raz w tygodniu. Należy również pamiętać o sprawdzaniu uszu i przycinaniu pazurów.

kot syjamski
fot. Shutterstock

Wady i zalety

Wady
  • możliwe wrodzone wady genetyczne
  • bardzo aktywny, zalecany wysoki drapak
  • wymaga codziennej uwagi ze strony opiekuna
  • nie lubi samotności
  • mocno wokalizuje
  • dominujący charakter – dogada się z innymi kotami poda warunkiem, że to on będzie rządził
Zalety
  • łatwo akceptuje inne koty i psy
  • towarzyski, nie boi się obcych
  • niewymagający w pielęgnacji
  • długowieczny
  • wesoły, lubi zabawy
  • świetny towarzysz dzieci oraz osób spędzających dużo czasu w domu
leżący kot syjamski
fot. Shutterstock

Ciekawostki

Kocięta rodzą się białe, wybarwiać zaczynają się dopiero w drugim tygodniu życia.

Im starszy syjam, tym proces ciemnienia silniej postępuje – starsze osobniki są ciemniej umaszczone niż młode koty.

Koty syjamskie są długowieczne – w dobrych warunkach mogą dożyć nawet 20 lat.

Prawidłowy rozwój psychiczny zapewnią im pobyt z matką i rodzeństwem co najmniej do 12. tygodnia oraz częste kontakty z ludźmi.

Wcześnie osiągają dojrzałość płciową – często już w wieku 5-7 miesięcy.

Od wieków czworonogi te należały jedynie do ludzi bogatych i szlachetnie urodzonych. O kotach mieszkających w świątyniach opowiadano legendy mające wyjaśnić, skąd wzięły się u nich skłonności do zezowania i załamany ogon, uważane dawniej za królewskie cechy, a dziś stanowiące poważne wady.

Chcesz oceniać i komentować?
Dołącz do nas – zarejestruj się!
Ocena użytkowników
Przeczytaj także

Przeczytaj także