Dzień dobry
Oto mój problem 🙂 Od 15 lat mamy w domu kotkę Kicię. Trafiła do nas jako 2-3 latka. Elegancko korzystała z kuwety.
Minęło kilka lat i przygarnęliśmy drugą, dorosłą już kotkę Pysię.
Minęło kolejnych kilka lat i pojawił się kociak o imieniu Ryszard. Pysia zmarła 2 lata temu. I problem jest z Kicią (najstarszą rezydentką). Siku robi do kuwety, ale kupę już poza. Całe życie korzystała z kuwety poprawnie, a tu nagle od roku coś jest nie tak. Wszystkie koty u nas zawsze miały jedną kuwetę na spółkę i nie było problemów. Kicia zawsze rządziła w domu. Jak coś jej nie pasowało to umiała podporządkować sobie pozostałe koty. Wolała miziać się z ludźmi niż kotami. Teraz na starość uwielbia siedzieć na kolankach i „rozmawiać” z nami. Je normalnie, czasem za dużo :). Była przed Bożym Narodzeniem na przeglądzie i wszystko było w porządku. Dlatego nie rozumiemy tych kupek poza kuwetą ? Może tak na starość ma swojego bzika.
Z góry bardzo dziękuję za odpowiedź i pomoc.
Pani Dominiko, jedna kuweta na dwa lub trzy koty to zdecydowanie za mało, nawet przy regularnym dbaniu o ich czystość. Zwykle ustala się ilość kuwet na tyle, ile mamy kotów plus jedna dodatkowa. Natomiast tutaj problemem może być zaawansowany już wiek Kici. Jeżeli Pani nie wiąże tego zachowania z jakąś istotną zmianą w życiu, która mogła dotknąć kotkę, to przyczyną może być syndrom zaburzeń poznawczych. Bardzo często zaburzenia zachowania psów i kotów w podeszłym wieku określa się mianem psiego lub kociego Alzheimera, ponieważ doszukujemy się pewnych analogii w zachowaniu starszych ludzi i starzejących się zwierząt. Mówimy o tych zaburzeniach, które nie mają jasno określonego podłoża medycznego, a ich przyczyna nie jest do końca wyjaśniona. Jednym z objawów jest oddawanie moczu lub kału poza kuwetą.
Oczywiście, przyczyn takiego zachowania może być wiele, od medycznych (np. zatkane gruczoły przyodbytowe) po behawioralne, natomiast ocenia się, że około 27% starszych kotów prezentuje to zachowanie. Ważne, żeby pamiętać, że u kotów w starszym wieku załatwianie potrzeb fizjologicznych w niewłaściwych miejscach może świadczyć o wystąpieniu zaburzeń poznawczych, jednak powinniśmy pamiętać, że zwierzę może cierpieć z powodu innej choroby dającej te same objawy. Chory kot najczęściej wybiera jedno lub dwa miejsca, gdzie oddaje mocz, w przebiegu zaburzeń związanych z podeszłym wiekiem lokalizacja ma charakter przypadkowy.
U zwierząt, podobnie jak u ludzi w podeszłym wieku, zaburzenia poznawcze współistnieją z chorobami ogólnomedycznymi. Przed rozpoczęciem leczenia, lekarz weterynarii powinien zadbać o stan zdrowia pacjentów. Niektórzy weterynarze nie przykładają należytej wagi do zaburzeń psychicznych i odwrotnie, niektórzy behawioryści bagatelizują stan zdrowia fizycznego. Najważniejsze kroki, które należy podjąć po zdiagnozowaniu syndromu zaburzeń poznawczych i możliwym ustabilizowaniu stanu zdrowia kota to: leczenie farmakologiczne, manipulacja dietą i ewentualna suplementacja diety oraz terapia behawioralna.
