8 zaskakujących faktów o kocim ogonie


Nic tak nie dodaje gracji, jak koci ogon. Nie jest on jednak jedynie ozdobą. Pełni wiele bardzo ważnych funkcji w życiu kota.

Mruczki są mistrzami komunikacji. Ogon kota jest jednym z elementów mowy. Ale spełnia także inne zadania. Bywa piękny, puszysty, a niekiedy wręcz przeciwnie. Czasem w ogóle go nie ma. Odwracamy dziś kota ogonem i rozkładamy na czynniki pierwsze 😉

1. Zmysł równowagi

Zastanawialiście się kiedyś nad tym, jak to się dzieje, że koty potrafią z taką łatwością balansować na wysokich krawędziach? Chadzają po płotach, krawędziach drzwi i innych stromych powierzchniach bez większego trudu. Wykonują także z łatwością wysokie i odległe skoki – słowem, są mistrzami podniebnych ewolucji. To właśnie między innymi dzięki ogonowi, który jest elementem kociego zmysłu równowagi.

Ogon kota stanowi rodzaj przeciwwagi dla łap. Podczas wspinaczek, skoków i innych wyczynów, precyzyjne ruchy ogona równoważą pozycję mruczka, co pozwala zachować środek ciężkości we właściwym miejscu. Wraz z pomocą innych zmysłów, kot okazuje się mistrzem gracji i balansu. Z powodzeniem mógłby zostać najlepszy w cyrkowym chodzeniu po linie.

2. Strażnik spokojnego snu

Kot pogrążony w głębokim śnie najczęściej zwija się w kłębek i owija ogonem, nierzadko nakrywając się swoją kitą po oczy. Po co? Ano po to, by odgrodzić się od świata i mieć święty spokój. Ogon kota pełni więc funkcję strażnika spokojnego snu i pozwala zwierzęciu na odrobinę intymności i odpoczynku. Niczym ciepły kocyk daje dodatkowe ciepło. Jest to także wyraźny sygnał dla otoczenia, że kot chce być sam, odpoczywa i prosi o niezakłócanie mu drzemki.

3. Barometr uczuć i język ciała

Kolejną funkcją, jaką spełnia ogon kota, jest wyrażanie emocji – dzięki jego obserwacji można doskonale się zorientować w jakim humorze jest mruczek i co mówi do ciebie oraz do innych kotów.

  • Podniesiony do góry, czasem z lekkim haczykiem na końcu – zdradza zadowolenie, dobry humor, życzliwość i pewność siebie.
  • Najeżony i postawiony do góry (piloerekcja) – jest oznaką strachu, niepokoju.
  • Najeżony i wygięty w pałąk – jest oznaką złości i bojowego nastawienia.
  • Ustawiony poziomo z lekko drgającą końcówką – oznacza napięcie i skupienie.
  • Wolno poruszający się – oznacza rozdrażnienie i irytację.
  • Wyprężony i z szybko poruszającą się końcówką – radość i powitanie długo wyczekiwanego człowieka.
  • Odwrócone „U” – agresja defensywna, czyli obronna.
  • Szybko i rytmicznie uderzający na boki – zapowiada jakąś gwałtowną reakcję ze strony kota – najczęściej atak, oznacza frustrację, irytację.
  • Owinięty wokół ciała – to poza zwiększająca dystans, sygnalizująca, że kot się boi lub nie chce nawiązywać kontaktu.
  • Poziomy (opuszczony do połowy) – odprężenie, normalna pozycja ogona.
  • Pomiędzy nogami – podporządkowanie się.

4. Koci ogon ma różną ilość kręgów

Ogon to ostatni odcinek kociego kręgosłupa, a zarazem jego przedłużenie o najbardziej zróżnicowanej liczbie kręgów. W zależności od rasy jest on zbudowany z od 3 do nawet 28 kręgów. 3 kręgi posiadają rasy pozbawione ogona (jak manx). Poza tym, że kot ma więcej kręgów niż człowiek, są one zdecydowanie luźniej połączone. Ta większa elastyczność i giętkość sprawdza się podczas wyginania się kota w łuk (tzw. koci grzbiet), przeciskania się przez wąskie szczeliny i zwijania w kulkę podczas snu.

5. Niektóre koty nie mają ogonów

Koty z nietypowymi ogonami nazywane są bobtailami. Jest to nazwa grupy ras, których wspólną cechą jest ogon w formie szczątkowej lub całkowity jego brak. Najpowszechniejszą rasa z tej grupy jest wcześniej wspomniany manx – zazwyczaj nie mają one zupełnie ogonów lub występuje u nich ogon w formie szczątkowej, nie dłuższy jednak niż 3 cm. Inne rasy wchodzące w skład tej grupy to m.in.: japoński bobtail czy kurylski bobtail.

6. Gdy kot traci ogon

Czasem kocie ogony ulegają złamaniom czy urazom – w każdym z takich przypadku potrzebna jest natychmiastowa interwencja weterynaryjna. Nierzadko zdarza się, że ogon trzeba amputować, zwłaszcza jeśli kot w wyniku wypadku traci w nim czucie. Koty bez ogonów dają sobie radę, jednak nie powinny być kotami wychodzącymi – właśnie ze względu na utratę możliwości utrzymywania równowagi, która jest niezbędna podczas polowań czy ucieczek.

Koty obciążone wadami genetycznymi związanymi ze zniekształceniem kręgosłupa często cierpią z tego powodu. Kości uciskające nerwy mogą powodować ból. Jeżeli jedynie końcówka ogona jest zdeformowana, to nie ma to większego wpływu na funkcjonowanie kota. Jednak większe zmiany mogą powodować trudności w poruszaniu bądź agresję, której przyczyną jest po prostu ból. Kota o wadach genetycznych powinno się wykastrować, aby nie przekazywał ich dalej.

7. Zapach

Koty posiadają wiele gruczołów zapachowym – umieszczone są one także wzdłuż ogona, po jego obu stronach. Dlatego tak chętnie ocierają się o nas i potrząsają swoją kitą na powitanie. W ten sposób mruczek zostawia swoje zapachowe wizytówki na nas, na meblach czy to na innych kotach.

8. O ogon kota trzeba szczególnie dbać

Sierść na ogonie jest niezwykle delikatna. U ras długowłosych puszysty, piękny ogon jest ogromnym atutem. Tymczasem bardzo łatwo pozbawić kota tej pięknej ozdoby. Sierść na ogonie trzeba pielęgnować niezwykle starannie, gdyż wyrwana lub obcięta odrasta dużo dłużej i zazwyczaj nie jest już tak okazała. Dbajmy więc z wyjątkową czułością o kocie ogonki.

Jak widzisz, ogon kota spełnia szereg zadań i tak naprawdę stanowi o kociej naturze, dlatego trzeba o niego szczególnie dbać. Prawidłowa interpretacja mowy kociego ogona może wpływać na relacje kotów z ludźmi oraz z innymi kotami. Próba odczytywania sygnałów wysyłanych przez kota może jednak spalić na panewce, jeżeli będziemy je rozpatrywać tylko pod jednym kątem. Należy brać pod uwagę wszystkie elementy kociego języka.

Array
guest
0 komentarzy
Inline Feedbacks
View all comments