KOT MANX

Kot manx pochodzi z wyspy Man. Jego charakterystyczną cechą jest naturalnie krótki ogon i krępy tułów. Występuje we wszystkich odmianach kolorystycznych.

kot manx
  1. Charakter
  2. Wady i zalety
  3. Zdrowie
  4. Historia
  5. Wzorzec
  6. Ciekawostki

Charakter rasy kot manx

Charakterystyczną cechą kotów rasy manx jest brak ogona lub jedynie niewielki kikut. Manxy odznaczają się wysoką inteligencją, zrównoważeniem, a także wiernością. Są bardzo przyjacielskie, łagodne i rodzinne. Lubią okazywać swoje uczucia wydając rozmaite dźwięki, np. gruchanie. Niektóre wybierają sobie jedną osobę, inne obdarzają uczuciem po równi całą rodzinę. Koty rasy manx są towarzyskie – podczas wizyt gości z zaciekawieniem obwąchują ich ubrania i często wskakują na kolana nawet obcych ludzi, prosząc o zainteresowanie.

Kot manx zaglądający do koszyczka z jajami

Koty rasy manx są spokojne i delikatne, ale także chętne do zabawy – mogą więc stanowić doskonałe towarzystwo dla nieco starszych dzieci, większej (choć dość spokojnej) rodziny i osoby samotnej. Lubią wskakiwać na podwyższenia i stamtąd obserwować domowe życie. Duża inteligencja kotów rasy manx sprawia, że chętnie uczą się prostych sztuczek. Manxy są z natury ciekawskie, uczą się otwierania szafek czy drzwi. Nie boją się wody i z chęcią wyjdą na spacer w szelkach i na smyczy. Potrafią zgodnie współżyć z innymi kotami i psami.



Wady i zalety rasy kot manx

Kot manx – jaki jest? Poznaj jego wady i zalety!

Wady

  • możliwe problemy neurologiczne związane ze zmutowanym genem
  • rasa trudno dostępna

Zalety

  • miły, przyjacielski towarzysz
  • spokojny, nienachalny, lubi być blisko człowieka
  • dogada się z innym kotem a także z psem
  • odnajduje się nawet w małym mieszkaniu
  • łatwy w pielęgnacji
  • ogólnie zdrowy i odporny
Szylkretowa kotka rasy manx stojąca tyłem


Zdrowie rasy kot manx

Budową anatomiczną kot z wyspy Man nieco się różni od innych ras. Jego sylwetka przypomina nieco króliczą. Przednie łapy u kota rasy manx są trochę krótsze niż u większości innych kotów, natomiast tylne, nieco przykurczone, są silne i muskularne. W pozycji siedzącej kotom tym tworzy się na grzbiecie charakterystyczny garb, skutek przykrótkich przednich łap.

W miejscu, gdzie u normalnego kota zaczyna się ogon, wiele manxów ma płytkie zagłębienie, widoczne spod lekko zmierzwionej sierści. Odmiana ta nosi nazwę rumpy. Jednak nie wszystkie manxy są całkowicie pozbawione ogona. U kotów zwanych stumpy ogon występuje w postaci szczątkowej. Cechę braku lub skrócenia ogona powoduje gen dominujący, który jest letalny w formie homozygotycznej – powoduje on zamieranie zarodków, które otrzymały kopię genu i od matki i od ojca w łonie matki.

kot manx

Wszystkie koty bez ogona lub ze skróconym ogonem są heterozygotami (mają jeden gen zmutowany i jeden normalny). Natomiast u niektórych kotów bez- lub krótkoogoniastych mogą występować zniekształcenia kręgosłupa, częściowy paraliż, wypadanie odbytu i inne zaburzenia ze strony układu nerwowego. Dolegliwości z tym związane ujawniają się przed czwartym miesiącem życia, stąd najlepsi hodowcy nie sprzedają kotów rasy manx poniżej tego wieku.

Pomimo braku ogona i występującego u niektórych osobników kicającego chodu, większość manxów radzi sobie w życiu nie gorzej od innych kotów. Doskonale polują na myszy i szczury. Podobnie jak inne koty, spadają na cztery łapy (ogon jest w tym pomocny, ale nie niezbędny). Koty rasy manx wykazują cechy kotów europejskich, dzięki czemu są bardziej wytrzymałe i odporne na choroby niż wiele innych kotów rasowych.

Żywienie

Kot rasy manx powinien być żywiony zbilansowaną dietą dostosowaną do jego wieku, poziomu aktywności fizycznej i stanu zdrowia. W tym celu stosować można zarówno karmy komercyjne suche i mokre, jak i dietę domową typu BARF. Trzeba pamiętać, by posiłki przygotowywane w domu zawierały dodatek suplementu mineralno-witaminowego.

Pielęgnacja

Kot manx jest mało wymagający. Zalecane jest czesanie raz na tydzień w celu pozbycia się martwych włosów. Nieco więcej uwagi wymaga szata odmiany długowłosej – zwłaszcza tym kotom warto podawać preparaty odkłaczające. Warto też systematycznie kontrolować stan uszu oraz przycinać pazurki.

Pręgowany manx leżący na podłodze


Historia rasy kot manx

Kiedy Noe w pośpiechu ładował zwierzęta na swoją arkę, ostatnim pasażerem podobno miał być kot. Właśnie zatrzaskiwane były masywne drzwi, gdy spóźniony kocur wślizgiwał się do suchego wnętrza. W zamieszaniu i pośpiechu jego ogon został przytrzaśnięty i pozostał na zewnątrz. Tyle mówi legenda o pochodzeniu bezogoniastego kota z wyspy Man, inaczej zwanego manxem. Rzeczywistość była jednak bardziej prozaiczna.

Kot manx nad rzeką

Podobizny kotów o krótkich bądź szczątkowych ogonach widnieją na wielu starych malowidłach chińskich i japońskich. Być może takie „mutanty” w XVI w. zostały przywiezione na wyspę Man, leżącą na Morzu Irlandzkim, na zachód od wybrzeży Anglii, przez galeony płynące z Dalekiego Wschodu. Według innej teorii to potomkowie kotów z rozbitych przez Anglików pod koniec XVI wieku galeonów hiszpańskich. Te, którym udało się pokonać morskie fale i dopłynąć do lądu, były jedynymi kotami na małej wyspie. Polując na gryzonie i ryby stworzyły podwaliny przyszłej kociej społeczności. A że kojarzyły się tylko między sobą, genetyczna wada, która nagle się pojawiła, utrwaliła się w populacji.

Międzynarodowa Federacja Hodowców Kotów (FIFe) uznała rasę już w 1949 r. Gdyby miała teraz podjąć decyzję o uznaniu manxa, być może byłoby to trudniejsze, podjęła bowiem zdecydowaną walkę z utrwalaniem u kotów anomalii genetycznych.

kot manx

Rasa ta cieszy się jednak dużą popularnością w Wielkiej Brytanii. Często też hodowana jest we Francji, Japonii, krajach skandynawskich i Stanach Zjednoczonych. W USA dzięki krzyżówkom kotów z wyspy Man między innymi z maincoonami i persami wyhodowano długowłosą odmianę bezogoniastych kotów znanych pod nazwą cymric. W Wielkiej Brytanii bywa ona nazywana kotem walijskim. FIFe uznało tę odmianę w roku 2006.

Kot manx w Polsce

Manx to rasa, która praktycznie nie występuje w Polsce.

Wzorzec rasy kot manx

Kot Manx –  Koty krótkowłose i somalijskie – III kat. FIFe

kod EMS: MAN – kot manx krótkowłosy
kod EMS: CYM – kot manx długowłosy
  • Pochodzenie: Wyspa Man, Wielka Brytania
  • Charakter: stabilny, średnio aktywny, przyjacielski; bardzo lojalny i inteligentny, w zachowaniu przypomina psa
  • Wielkość: średni, samice nieco mniejsze od samców
  • Waga: samce 4,5-5,5 kg, samice 3,5-4,5
  • Wygląd ogólny: charakterystyczną cechą jego wyglądu jest krótki grzbiet i głębokie boki
  • Głowa: dosyć duża i okrągła, o pucołowatym wyglądzie
  • Uszy:  średniej wielkości
  • Nos: średnio długi, bez wyraźnego przełomu
  • Oczy: duże i okrągłe, o kolorze odpowiadającym umaszczeniu jak u kotów brytyjskich, ale nie jest to aż tak istotne
  • Tułów: mocny i zwarty, szeroka klatka, grzbiet krótki, głębokie boki.
  • Ogon: wzorzec wyróżnia 3 odmiany: rumpy – całkowity brak ogona, zagłębienie w tym miejscu; rumpy riser – występuje lekka wypukłość kości krzyżowej (a nie ogonowej); stumpy – występuje krótki ogon, który jednak nie powinien być dłuższy niż 3 cm, nie powinien być też załamany ani wygięty; w praktyce występują też odmiany niewystawowe zwane: stubby – kot o dłuższym skróconym ogonie, np. 1/2; taily/longy – ogon niemal pełnej długości lub pełny
  • Sierść: dwie odmiany – krótkowłosy i długowłosy;
  • Maść: dopuszczalne wszystkie umaszczenia, także z każdą ilością bieli
  • Odporność/podatność na choroby: odporny
  • Długość życia:  8-14 lat (koty obciążone chorobami żyją 3-5 lat)
  • Możliwość zakupu kociaka w Polsce: nie
kot manx


Ciekawostki o rasie kot manx

Nawet po dwóch bezogoniastych osobnikach mogą przyjść na świat kocięta z normalnymi, długimi ogonami, które odziedziczyły po każdym z rodziców niezmutowaną wersję genu. Nie da się więc hodować wyłącznie kotów bezogoniastych lub ze skróconymi ogonami. Co ciekawe jednak, zmutowany gen jest w jakiś sposób preferowany przy tworzeniu nasienia, ponieważ u samca plemniki niosące ten gen mogą stanowić aż 70%, zamiast oczekiwanych 50%. Dlatego też na świat przychodzi więcej kotów z mutacją niż powinno to wynikać z prostego rachunku prawdopodobieństwa.

W 2013 r. odkryto u manxów aż 4 różne mutacje w genie T odpowiedzialnym m.in. za rozwój ogona. Wszystkie one wywołują skrócenie ogona. Którąś z tych mutacji miało 95% krótkoogoniastych maxów, co oznacza, że oprócz tego musi występować jeszcze co najmniej jedna mutacja o podobnym efekcie. Obecność jednej z tych mutacji stwierdzono także u rasy amerykański bobtail i pixie-bob.

Pręgowany manx stojący na trawie

Koko, gorylica znana z tego, że znała ponad 1000 słów w zmodyfikowanym amerykańskim języku migowym, miała kotka rasy manx. Z okazji 12. urodzin pozwolono jej wybrać kociątko z miotu. Wybrała szaro-białą bezoogoniastą kotkę, którą nazwała All Ball. Bardzo ją kochała, niestety kociczka zginęła potrącona przez samochód. Potem Koko miała jeszcze dwie inne kotki.


Podziel się tym artykułem:

Koty i Psy - E-booki (1).png

Pobierz darmowy poradnik!

Zapisz się na newsletter i odbierz ebook „Poznaj całą prawdę o kotach” całkowicie za darmo

Zapisz się