KOT KURYLSKI BOBTAIL (KURILIAN BOBTAIL)


Co się stanie, jeśli połączymy grację i łagodność kota z wiernością i zdolnością do nauki psa? Otrzymamy kota kurylski bobtail.

 

Charakter

W naturze kot kurylski bobtail jest doskonałym łowcą i rybakiem. Mimo dzikiego wyglądu, to doskonałe domowe zwierzę. Bardzo inteligentny, aktywny, skoczny (zalecany wysoki drapak), uwielbia zabawy, także w wodzie. Ma zrównoważony charakter, nie przejawia agresji. Delikatny, cichy, lubi towarzystwo człowieka. Często wybiera jedną osobę, której jest bardzo oddany. Łatwo akceptuje inne zwierzęta w otoczeniu. Nadaje się do domów z dziećmi i psami.
kot kurylski bobtail, kurilian bobtail
fot. Shutterstock


Wady i zalety

Wady
  • lubi się wspinać, zalecany wysoki drapak
Zalety
  • generalnie zdrowy, brak wrodzonych wad genetycznych
  • towarzyski, przywiązuje się do człowieka
  • łagodny, nie wykazuje agresji
  • nadaje się do domu z dziećmi
  • nadaje się do domu z psem
kot kurylski bobtail, kurilian bobtail
fot. Shutterstock


Zdrowie

Rasa zdrowa. Mutacja powodująca skrócenie ogona u kurylskich bobtaili jest cechą dominującą i całkowicie nieszkodliwą, w przeciwieństwie to kotów rasy Manx, u których podobna mutacja jest często skorelowana z poważnymi wadami, utrudniającymi kotom życie.
Pielęgnacja
Kot kurylski bobtail jest mało wymagający. Zalecane jest raz na tydzień czesanie w celu pozbycia się martwych włosów. Systematyczne czyszczenie uszu oraz przycinanie pazurków.
kot kurylski bobtail, kurilian bobtail
fot. Shutterstock


Historia

Kot kurylski bobtail to rasa naturalna, powstała spontanicznie na wyspach Kurylskich, położonych między Półwyspem Kamczatka a Japonią. Rozprzestrzenieniu spontanicznej mutacji w populacji kotów sprzyjała izolacja wysp oraz dominujący gen. Według niektórych rasa ta powstała w wyniku krzyżówki japońskich bobtaili z kotami syberyjskimi. Inni uważają, że skrócenie ogona u bobtaili kurylskich powstało niezależnie.
kot kurylski bobtail, kurilian bobtail w nietypowym umaszczeniu
fot. Shutterstock
Historia kotów kurylskich sięga 200 lat wstecz. Jednak po raz pierwszy zaprezentowano szerzej te koty w 1990r. podczas wystawy w Moskwie. Do klubu hodowców kotów TALIZMAN przywiozła je pani Tatiana Boczarowa- Michajłowa prosto z Iturupe - małej wysepki na Kurylach. Tatiana Boczarowa woziła swoje koty po różnych wystawach i prezentowała jako ciekawostkę i jednocześnie szukała odpowiedzi na pytanie, co to za rasa. Naukowcy z SFF (Selected Feline Federation) potwierdzili, że koty Tatiany różnią się zarówno od Japońskich Bobtaili jak i Manksów, a budową sylwetki bardziej przypominają koty Syberyjskie. Oni też zaproponowali dla tej nowej rasy nazwę kurylski bobtail. W latach 1992-93 Tatiana wielokrotnie jeździła na Wyspy Kurylskie (Iturup, Kunashir, Shikotan) w celu pozyskania tam kolejnych kotów do hodowli (przywiozła jeszcze sześć). W tym samym czasie Tatiana rozpoczęła starania o zarejestrowanie nowej rasy. Pierwszą zagraniczną wystawę Kurylskie Bobtaile zaliczyły w 1993 roku w Czechach, a rok później, po wystawie w Belgii jeden z jej kotów uzyskał tytuł międzynarodowego czempiona. Kot kurylski bobtail zyskał sporą popularność w Rosji. W Stanach Zjednoczonych jest bardzo rzadko spotykany.
kot kurylski bobtail, kurilian bobtail
fot. Shutterstock

Wzorzec

Kot Kurylski Bobtail - Kurilian Bobtail –  Koty krótkowłose i somalijskie - III kat. FIFe
kod EMS: KBL - kot kurylski bobtail krótkowłosy kod EMS: KBS - kot kurylski bobtail długowłosy
  • Pochodzenie: Wyspy Kurylskie, Rosja
  • Charakter: stabilny, aktywny, przyjacielski; bardzo lojalny i inteligentny, w zachowaniu przypomina psa
  • Wielkość: średni do dużego, samce większe od samic
  • Waga: samice 4-6 kg, samce 4,5-7,5 kg
  • Wygląd ogólny: dobrze zbudowany; mocna, muskularna sylwetka
  • Głowa: duża, o kształcie trapezu, zaokrąglona i szeroka (szczególnie na wysokości kości policzkowych); podbródek szeroki, dobrze rozwinięty
  • Uszy:  średnio duże, szerokie u nasady, koniuszki lekko zaokrąglone, mogą posiadać pędzelki jak u rysia; osadzone szeroko i dość wysoko na głowie, otwarte do przodu
  • Nos: umiarkowanie długi, prosty, bez wyraźnego przełomu
  • Oczy: zaokrąglone, szeroko rozstawione, osadzone odrobinę skośnie; kolor dowolny, od żółtego do zielonego; osobniki białe lub z dużą ilością białego mogą mieć oczy w kolorze niebieskim, ewentualnie każde oko innego koloru
  • Tułów: muskularny, zwarty, niezbyt długi, ale też nie skrócony; kończyny umiarkowanej długości, silne, o mocnym kośćcu, tylne nieco dłuższe od przednich; łapy niewielkie, zaokrąglone
  • Ogon: krótki (widoczna część od 1,5 do 8 cm), może być prosty lub posiadać załamania, może być sztywny lub elastyczny; długość i kształt ogona powinny harmonizować z sylwetką
  • Szata: dwie odmiany - krótkowłosy i długowłosy; sierść gęsta, dostosowana do surowego klimatu; podszerstek miękki, nieco twardsze włosy okrywy; dłuższe włosy występują w tylnej i spodniej części ciała
  • Maść: dopuszczalne wszystkie umaszczenia z wyjątkiem colorpoint, czekoladowego, liliowego, płowego, cynamonowego oraz niektórych kombinacji z białym; szczególnie cenione odmiany ze srebrzystym połyskiem
  • Aktywność: średnia, lubi wspinaczki
  • Odporność/podatność na choroby: bardzo odporny; doskonale znosi nawet bardzo niskie temperatury
  • Długość życia: 14-20 lat
  • Cena kociaka z rodowodem FPL: 1500 zł
  • Możliwość zakupu kociaka w Polsce: tak
kot kurylski bobtail, kurilian bobtail zdjęcie na białym tle
fot. Shutterstock


Ciekawostki

Kurylski bobtail jest często nazywany „małym kurylskim pieskiem” lub „małym domowym rysiem” – z powodu jego tylnych łapek, dłuższych od przednich, oraz miniaturowego ogonka.
kociak kota kurylskiego bobtaila, kurilian bobtaila
fot. Shutterstock
Kształt ogona u tej rasy jest jak odcisk palca u ludzi - nie ma dwóch osobników z identycznym ogonem. Wyróżnia się cztery podstawowe typy ogonów o kurylskich bobtaili:
  • snag – złożony z dwóch do ośmiu kręgów, czasem ma zrosty z jednego do dwóch kręgów, kręgi zrośnięte sztywno, dają wrażenie jednolitej guzkowatej masy,
  • spiral – złożony z pięciu do dziesięciu kręgów, skręcających się w różne strony, mogą przypominać np. muszlę ślimaka, zawijasy, znak zapytania. Kręgi nie tworzą zbitej struktury, dzięki czemu kot może machać ogonem. Typ ogona najbardziej pożądany przez hodowców oraz uznawany za najładniejszy,
  • whisk – („miotełka), składa się z pięciu do piętnastu kręgów i osiąga długość od pięciu do trzynastu centymetrów. Najmniej pożądany, ponieważ przypomina zwyczajny ogon, a standardowa długość ogona kurylskiego bobtaila powinna mieć od trzech do ośmiu centymetrów,
  • delayed bobtail – („zredukowany bobtail”) – ogon rośnie normalnie do piątego lub siódmego kręgu, a dalej tworzy spirale i zygzaki. Z biegiem lat także początkowe kręgi się deformują, najczęściej wywijając się do góry. Koty z tego typu ogonem nie są zbyt cenione przez hodowców i sędziów.

W dzikiej przyrodzie koty te świetnie polują stadami. Jak twierdzą mieszkańcy Wysp Kurylskich, zdarzały się przypadki, gdy bobtaile pokonywały niedźwiedzie. Ponadto są zdolnymi "rybakami". Wiadomo, że bobtaile mogą złapać rybę kilkukrotnie cięższą od nich.

Niedopuszczalne jest krzyżowanie kota kurylskiego bobtaila z innymi rasami kotów.