KOT SYBERYJSKI (SIBERIAN CAT)

 

Charakter

Charakterystyczną cechą kota syberyjskiego jest to, że mimo udomowienia i potrzeby bliskiego kontaktu z człowiekiem wciąż pozostała w nim odrobina dzikości. Jest bardzo samodzielny i choć - jak wszystkie koty - nie lubi przymusu, to łatwo można go wychować. W młodym wieku potrzebuje dużo uwagi i poświęcania mu czasu. Na ogół jest odważny i pewny siebie, bez problemu przystosowuje się do nowych sytuacji. Jednak czasami w rasie zdarzają się osobniki nieśmiałe, które powinny wieść w ustabilizowany tryb życia. Jak większość kotów leśnych, kot syberyjski lubi się wspinać, a upodobanie do odpoczywania na szafach czy półkach zawieszonych pod sufitem zdaje się to potwierdzać. Na pewno dużo radości sprawi mu specjalny słupek z podestami, na którym będzie mógł uprawiać gimnastykę i ostrzyć pazury. Pomimo sporej aktywności nie wykazuje niszczycielskich skłonności.
kot syberyjski
fot. Shutterstock
Kot syberyjski to kot o dużym temperamencie, wesoły, bardzo ciekawski. Interesuje się otoczeniem i bierze czynny udział w życiu rodziny. Doskonały przyjaciel dla dzieci, cierpliwy, wyrozumiały i zawsze chętny do zabawy. Jest zwierzęciem uczuciowym, mocno przywiązanym do opiekuna, ale nie natrętnym. Nie lubi zostawać sam - pod nieobecność domowników, towarzystwa może dotrzymać mu inny kot lub pies. Przystosuje się do stałego przebywania w mieszkaniu, ale chętnie skorzysta też z zabezpieczonego siatką balkonu lub ogrodowej woliery. Nie trzeba obawiać się o jego zdrowie, ponieważ jego szata doskonale chroni go przed niekorzystnymi warunkami atmosferycznymi.
kot syberyjski
fot. Shutterstock

Wady i zalety

Wady
  • jako kociak potrzebuje więcej uwagi ze strony opiekuna
  • może być nieco uparty - to kot, który zawsze ma swoje zdanie
  • lubi się wspinać - zalecany wysoki drapak, najlepiej pod sam sufit
  • nie lubi samotności
  • nie jest kotem długowiecznym - przeciętnie dożywa do 12 lat
Zalety
  • rasa bardzo zdrowa i odporna
  • niewymagający w pielęgnacji
  • raczej nie ma tendencji do niszczenia (co nie znaczy, że nie będzie drapał mebli - może to robić, jeśli nie dostanie własnego drapaka)
  • odważny i ciekawski
  • jest uczuciowy, ale nie natrętny
  • świetnie sprawdzi się jako kot rodzinny
  • lubi dzieci
  • akceptuje inne koty a także psy
  • może być zarówno kotem wychodzącym, jak i niewychodzącym
  • świetny łowca myszy
  • mniej uczula z uwagi na mniejszą zawartość w ślinie białka odpowiedzialnego za reakcje alergiczne
kot syberyjski
fot. Shutterstock

Zdrowie

Jako rasa naturalna, powstała w trudnych i zmiennych warunkach klimatycznych środkowej i północnej Rosji, jest wyjątkowo zdrowy i odporny. Z typowych dla rasy predyspozycji do chorób wymieniana jest tylko kardiomiopatia przerostowa. Choroba ma podłoże genetyczne, ale przerost mięśnia sercowego może również nastąpić na skutek np. nadczynności tarczycy, wrodzonych wad budowy serca (np. zwężenia aorty, a w konsekwencji - nadciśnienia), przy akromegalii, może być też konsekwencją zapalenia mięśnia sercowego (np. w przebiegu chorób wirusowych, w tym białaczki).
Żywienie
Koty syberyjskie nie są wybredne, jednak wymagają dobrze zbilansowanej diety i dobrej jakościowo karmy. Można żywić je dietą BARF, ale wymaga to wiedzy. Jeżeli sami komponujemy dietę, należy uzupełniać ją w suplementy i witaminy.
Pielęgnacja
Szata kota syberyjskiego nie ma tendencji do kołtunienia, nie wymaga skomplikowanej pielęgnacji, wystarczy wyczesać ją raz na kilka dni. Jedynie w okresach linienia zabieg ten wykonujemy częściej, systematycznie usuwając martwy włos. Ponieważ w naturze kot ten był często zmuszony do brodzenia w płytkiej wodzie, dosyć dobrze znosi kąpiele.
kot syberyjski kociak
fot. Shutterstock

Historia

Kot syberyjski jest rasą naturalną, powstałą bez ingerencji człowieka. Chociaż w Rosji był znany od dawna (podobno od wieków pilnował monastyrów i chronił je przed gryzoniami), to ze względów politycznych prowadzenie programów hodowlanych czy organizowanie pokazów nie było możliwe. Kota syberyjskiego można było spotkać wszędzie - był uosobieniem zwierzęcia proletariackiego. Dopiero dzięki zmianom ustrojowym i otwarciu granic kot syberyjski stał się znany poza swoją ojczyzną. Oprócz niektórych krajów byłego Związku Radzieckiego, można spotkać go m.in. w Stanach Zjednoczonych, Niemczech i w Polsce.

Został wstępnie zarejestrowany w 1991 roku, ale dopiero w 1997 roku amerykańska organizacja TICA (Międzynarodowe Stowarzyszenie Hodowców Kotów) uznała go za pełnoprawną rasę. FIFe (Międzynarodowa Federacja Felinologiczna) zrobiła to w 1998 roku.

kot syberyjski
fot. Shutterstock

Pierwszy kot syberyjski imieniem  Bajra Rołas przybył do Polski w 1989 roku, jeszcze przed oficjalnym uznaniem rasy. Przywiozła go Jolanta Sztykiel, by tym samym zapoczątkować pierwszą polską hodowlę kotów syberyjskich.

Wzorzec

Kot syberyjski - siberian cat - Koty półdługowłose - II kat. wg FIFe
kod EMS: SIB
  • Pochodzenie: Rosja
  • Charakter: ciekawski, przyjacielski, towarzyski
  • Wielkość: średniej wielkości
  • Waga: 4-7 kg
  • Wygląd ogólny: silny, dobrze umięśniony
  • Głowa: trójkątna, czoło lekko wypukłe, podbródek zaokrąglony
  • Uszy: dosyć duże, szerokie u nasady, lekko pochylone do przodu, porośnięte wewnątrz kępkami włosów
  • Oczy: duże, lekko owalne, skośnie osadzone; zielone lub bursztynowe
  • Nos: długi, z nieznacznie zaznaczonym przełomem
  • Tułów: lekko wydłużony, silny; sylwetka nie może sprawiać wrażenia kanciastej; kończyny średniej długości, stopy duże, dobrze owłosione między palcami
  • Ogon: długi, dobrze porośnięty sierścią - latem nie linieje
  • Szata: półdługa, włosy okrywowe gładko przylegające do ciała, podszerstek miękki i gęsty; na szyi występuje bogaty kołnierz, na udach portki i obfite pióro na ogonie
  • Maść: dopuszczalne wszystkie rodzaje umaszczenia z wyjątkiem colorpoint (oznaczeń typu syjamskiego)
  • Aktywność: aktywny, lubi zabawy i wspinaczki
  • Odporność/podatność na choroby: odporny
  • Długość życia: 12 lat
  • Możliwość zakupu kociaka w Polsce: tak
kot syberyjski
fot. Shutterstock

Ciekawostki

Pierwsze koty syberyjskie zostały przywiezione do Stanów Zjednoczonych w 1990 roku. Dołączone do nich dokumenty były certyfikatami zdrowia dla ptaków z odręcznymi notkami, iż dotyczą nie ptaków, a kotów. Kot syberyjski długo rośnie, dojrzałość fizyczną osiąga dopiero w wieku 3 lat. Kot syberyjski ma bardzo bogaty repertuar dźwięków - potrafi nie tylko miauczeć na dziesiątki sposobów, ale też ćwierkać, trylować i szczebiotać.