Kardiomiopatia przerostowa to choroba wykrywana u 70% kotów mających problemy z sercem i krążeniem. U jakich ras występuje, czym się objawia i czy można ją wyleczyć? Oto wszystko, co musisz wiedzieć o kocim HCM!
Czym jest kardiomiopatia przerostowa?
Kardiomiopatia przerostowa (ang. hypertrophic cardiomyopathy, w skrócie HCM) to choroba mięśnia sercowego. Polega ona na zmianie wielkości komór serca i pogrubieniu jego ścian, co prowadzi do zmniejszenia jego pojemności i zaburzenia pracy. U kotów zmiany takie dotyczą najczęściej lewej komory serca, która staje się sztywna i trudniej napełnia krwią. HCM stanowi częstą przyczynę niewydolności krążenia oraz powstawania zakrzepów prowadzących do paraliżu tylnych kończyn i śmiertelnych zatorów. Kardiomiopatia przerostowa u kotów może spowodować także obrzęk płuc, w których gromadzi się płyn oraz tak zwaną „nagłą śmierć sercową”.
U jakich kotów występuje kardiomiopatia przerostowa?
Choroba ta dotyczy najczęściej kotów młodych w wieku 1-5 lat. Genetyczne predyspozycje do HCM mają przede wszystkim koty dużych ras, takie jak maine coon, ragdoll, brytyjski krótkowłosy i bengalski. Wiele odpowiedzialnych hodowli tych ras bada swoich podopiecznych, by wykluczyć tę chorobę i nie rozmnażać zwierząt z wadliwymi genami. Kardiomiopatia może jednak wystąpić u każdego kota, nawet pospolitego „dachowca”.
HCM może pojawić się także u kotów starszych. W takich przypadkach kardiomiopatia ma charakter wtórny i spowodowana jest zmianami zachodzącymi w starzejącym się organizmie zwierzęcia – nadczynnością tarczycy, niewydolnością nerek czy nadciśnieniem.
Jak objawia się HCM u kota?
Powiększenie mięśnia sercowego może początkowo przebiegać całkowicie bezobjawowo. Wiele kotów doskonale ukrywa swoje gorsze samopoczucie, które najczęściej skutkuje jedynie izolowaniem się od reszty domowników i mniejszą chęcią do zabawy. Objawy kardiomiopatii u kotów nie są specyficzne i mogą przypominać wiele innych schorzeń, co utrudnia wykrycie tej choroby. Do najczęstszych objawów kardiomiopatii przerostowej należą:
- trudności z oddychaniem i duszności związane z obrzękiem płuc,
- szybkie męczenie się,
- zmniejszony apetyt, wymioty,
- problemy z krążeniem w tylnych kończynach, które stają się bolesne i zimne w dotyku,
- paraliż tylnych kończyn spowodowany zakrzepem,
- nagła śmierć sercowa bez żadnych wcześniejszych objawów.
Jak zdiagnozować kardiomiopatię przerostową u kota?
Szmery w sercu powstałe na skutek wadliwej pracy tego narządu mogą być słyszalne podczas osłuchiwania klatki piersiowej zwierzaka. W przypadku ich wystąpienia konieczna będzie konsultacja z lekarzem weterynarii specjalizującym się w kardiologii zwierząt domowych. Podstawą do postawienia diagnozy w przypadku HCM jest wykonanie usg serca, czyli echa serca. Badanie to pozwala na ocenę grubości ścian serca oraz zbadanie przepływu krwi w tym mięśniu. Kotu, u którego podejrzewa się tę chorobę, warto zrobić także rtg serca i płuc, zbadać ciśnienie krwi oraz poziom hormonów tarczycy.
HCM u kota – rokowania
Kardiomiopatia przerostowa nie jest chorobą uleczalną. Odpowiednie dobranie leków może jednak znacząco poprawić komfort życia kota cierpiącego na taką przypadłość. Wczesne wykrycie choroby pozwala na przedłużenie życia zwierzaka o 2-4 lata, pod warunkiem częstych kontroli zdrowia i wykonywania regularnych badań. Zaawansowane stadium kardiomiopatii, obecność płynu w płucach czy zatoru daje bardzo słabe rokowania. Koty z takimi problemami żyją zazwyczaj jedynie kilka miesięcy.
Leczenie kardiomiopatii przerostowej
W przypadku wykrycia łagodnej kardiomiopatii przerostowej u kota stosuje się leki, których zadaniem jest zmniejszenie ciśnienia krwi i zapobieganie tworzeniu się zakrzepów. Mruczkowi cierpiącemu na HCM podaje się także leki moczopędne, które zmniejszają ryzyko gromadzenia się płynu w płucach i ich obrzęku. U zwierzaków w ciężkim stanie stosuje się tlenoterapię, leki przeciwbólowe i moczopędne w postaci zastrzyków. Koty, u których kardiomiopatia spowodowana jest obecnością innej choroby, wymagać będą leczenia także pierwotnej przyczyny problemów zdrowotnych.
