kot ragdoll

RASY

KOT RAGDOLL

Ragdoll to wyjątkowo ufny kot. Brany na ręce wiotczeje jak szmaciana lalka.

Historia

Czytając opisy rasy ragdoll, trafimy na historię o ciężarnej perskiej kotce, która uległa wypadkowi. Podobno uczyniło to jej kocięta odpornymi na ból i strach. To jednak tylko legenda. Rasa powstała w USA w latach 60. XX wieku. Wyhodowała ją Ann Baker, hodowczyni kotów perskich z Riverside w Kalifornii. Ragdoll wywodzi się z krzyżówek kotów birmańskich, perskich i burmańskich.

Ann Baker założyła samodzielną organizację International Ragdoll Cat Association (IRCA), zastrzegła nazwę rasy w amerykańskim urzędzie patentowym i rozpoczęła kampanię reklamową. Przedstawiała tego kota jako niewrażliwego na ból. To właśnie Anna Baker zmyśliła historyjkę o kotce potrąconej w czasie ciąży przez samochód. Hart ducha matki, protoplastki rodu, która wbrew prawom natury żyła tylko po to, by nie pozwolić umrzeć płodom rozwijającym się w jej łonie, sprawił, że kociaki zostały obdarzone niecodziennymi cechami. Są duże, silne, odporne na wszelkie przeciwności losu. Faktem jest, że kiedy ragdoll znajdzie się w ramionach kochającego człowieka, poddaje mu się całkowicie. Mięśnie mu wiotczeją, a kot zwisa jak szmaciana lalka. Prowadzona w amerykańskim stylu kampania reklamowa wzbudziła ogromną ciekawość hodowców. Kociaki uzyskiwały rekordowe ceny.

W 1975 r. grupa miłośników rasy, której przewodzili Denny i Laura Daytonowie zaczęła hodowlę poza IRCA, mając na celu uznanie rasy przez duże związki. To właśnie ta grupa stworzyła wzorzec zaakceptowany następnie przez stowarzyszenia takie jak CFA i FIFe.

W 1994 r. inna grupa hodowców opuściła szeregi IRCA, ze względu na bardzo restrykcyjne zasady dotyczące hodowli rasy. Aby uniknąć konieczności ponoszenia opłat za możliwość używania nazwy ragdoll, nazwali swoje koty ragamuffin. Ragamuffiny są bardzo podobne pod względem wyglądu i charakteru do ragdolli, lecz występują w większej ilości odmian barwnych.

ragdoll
fot. Shutterstock
W Stanach Zjednoczonych ragdoll został zarejestrowany jako rasa w 1965 roku, w Wielkiej Brytanii w 1983 roku. IRCA nadal istnieje, ale jako dosyć małe stowarzyszenie, zwłaszcza od śmierci założycielki w 1997 r. Koty zarejestrowane w IRCA nie są obecnie uznawane przez żadne z większych stowarzyszeń hodowców kotów rasowych. Od 2005 r. można już używać swobodnie nazwy ragdoll, ponieważ zastrzeżone prawa do nazwy wygasły.

Wzorzec

Kot ragdoll – Koty półdługowłose – II kat. wg FIFe

kod EMS: RAG

  • Pochodzenie: Stany Zjednoczone
  • Charakter: cichy, spokojny, oddany opiekunowi
  • Wielkość: duży, masywny
  • Waga: 4,5-9 kg
  • Wygląd ogólny: ciało mocne i muskularne, o średniej budowie kośćca
  • Głowa: kształt dość szerokiego trójkąta; czoło spłaszcza się w stronę sklepienia czaszki, podbródek jest silny i zaokrąglony
  • Uszy: szerokie u podstawy, lekko pochylone do przodu, z wyraźnymi pędzelkami
  • Oczy: duże, owalne, dość szeroko osadzone, zawsze niebieskie
  • Nos: prosty, ma jedynie lekkie zagłębienie u nasady
  • Tułów: dobrze umięśniony, długi, z szeroką klatką piersiową – u dorosłego kota barki są tej samej szerokości co zad; kończyny średniej długości, tylne dłuższe od przednich; stopy duże, okrągłe, z kępkami włosów między palcami
  • Ogon: dość długi, dobrze owłosiony, lekko wygięty na końcu
  • Szata: półdługa, gęsta, jedwabista, z połyskiem; występuje miękki podszerstek
  • Aktywność: spokojny, nieco flegmatyczny, zrównoważony
  • Odporność/podatność na choroby: odporny
  • Długość życia: 15-18 lat
  • Możliwość zakupu kociaka w Polsce: tak
ragdoll zdjęcie studyjne
fot. Shutterstock
  • Maść: ragdoll może mieć 3 rodzaje oznaczeń na sierści. Maść colorpoint (typowa dla kotów syjamskich) charakteryzuje się występowaniem jednolitych oznak na części twarzowej głowy, uszach, kończynach i ogonie. Odmiana mitted ma znaczenia rozmieszczone jak u colorpointa, ale zabarwienie przednich kończyn sięga tylko do kości śródręcza, poniżej musi przechodzić w białe rękawiczki. Biały kolor na tylnych kończynach sięga do połowy ich długości, tworząc skarpetki. Pierś, kołnierz na szyi i podbródek również są białe, ale nie powinno być białej plamy na głowie. U odmiany bicolor pomimo dużej ilości bieli oznaki muszą wyraźnie odcinać się od reszty ciała. Zabarwienie kończyn jest takie samo jak u odmiany mitted. Natomiast na głowie występuje biała plama w kształcie odwróconej litery V, biegnąca między oczami i pokrywająca symetrycznie poduszeczki z wąsami oraz brodę.

Znaczenia w kolorach podstawowych: ciemnobrązowym, niebieskim, czekoladowym, liliowym; niektóre stowarzyszenia uznają również oznaki kremowe, rude i szylkretowe.

kot ragdoll
fot. Shutterstock

Charakter

Ragdoll jest kotem o spokojnym temperamencie, przyjacielskim i zrównoważonym. Ma nieco flegmatyczny, łagodny charakter. Nie jest specjalnie skoczny – woli spacerować po ziemi, niż wspinać się na meble.

Mocno zżywa się z właścicielem, ciągle poszukuje z nim kontaktu i chętnie towarzyszy mu przez cały dzień, chodząc przy nodze jak pies. Nie bywa jednak zbyt natrętny, o swojej obecności przypomina jedynie cichym i delikatnym głosem. Doskonale nadaje się dla rodzin z dziećmi, lubi pieszczoty i akceptuje nawet najbardziej wymyślne zabawy.

kot ragdoll
fot. Shutterstock

Jest niekonfliktowy, dobrze czuje się zarówno wśród innych kotów jak i w towarzystwie psa.

Bardzo inteligentny i ciekawski, wszystkie zmiany w otoczeniu przyjmuje z typowym dla siebie stoickim spokojem. Jest typem domatora, ale lubi też czasami wyjść na zewnątrz. Nie należy mu jednak pozwalać na samotne spacery, powinien zawsze chodzić na smyczy; może spędzać czas w wolierze lub na zabezpieczonym siatką balkonie.

Naukowcom nie udało się ustalić, skąd wzięła się jego niezwykła bezwładność. Najprawdopodobniej odziedziczył ją po łagodnych i spokojnych przodkach, a potem została utrwalona w populacji dzięki odpowiedniej selekcji. Osobniki o takich cechach rodzą się czasami również bez żadnych zabiegów hodowlanych pod naszą szerokością geograficzną.

kot ragdoll
fot. Shutterstock

Zdrowie

Jedno z badań opierających się na danych pochodzących od szwedzkich ubezpieczycieli podaje, że spośród popularnych ras kotów ragdoll ma najniższy wskaźnik przeżywalności. Badania te wskazują, iż ragdolle mogą częściej niż inne koty umierać z powodu problemów z układem moczowym, gł. z nerkami i moczowodami, ale też problemów z dolnymi drogami moczowymi. Nie jest jednak jasne, czy problem ten jest charakterystyczny tylko dla krajów nordyckich, czy także innych.

Innym częstym problemem w tej rasie jest kardiomiopatia przerostowa, która może czasami prowadzić do nagłej śmierci. Na szczęście od 2007 r. jest dostępny test genetyczny na tę chorobę (HCM). Koty homozygotyczne dla tej mutacji chorują w młodym wieku i zazwyczaj przed odchodzą przed ukończeniem 3 lat. Heterozygoty (z jedną kopią genu) chorują w późniejszym wieku i mniej poważnie.

Niestety, ze względu na małą bazę założycielską, ragdolle mają wysoki poziom inbredu, co z pewnością może się przyczyniać do ich większej podatności na choroby.

Żywienie

Ragdoll, podobnie jak inne koty, powinien być żywiony wysokiej jakości pokarmem, gotowym lub naturalnym typu BARF. Nie poleca się podawania temu kotu przez cały czas wyłącznie suchej karmy. Oczywiście koty kastrowane i sterylizowane powinny otrzymywać specjalny pokarm dla kastratów.

Pielęgnacja

Szata ragdolla jest łatwa w pielęgnacji – włos się nie kołtuni i nie filcuje, wystarczy go tylko wyczesać. Sprawdzamy też uszy i przycinamy pazury.

Wady i zalety

Wady

  • źle znosi samotność
  • należy pilnować jego diety, może mieć tendencje do tycia
  • jest bardzo ufny, nie powinno wypuszczać się go bez nadzoru

Zalety

  • łagodny, przymilny, nie wykazuje żadnych oznak agresji
  • inteligentny
  • lubi branie na kolana, noszenie na rękach
  • świetny kot rodzinny
  • lubi dzieci
  • nadaje się dla seniorów
  • odpowiedni nawet dla początkującego kociarza
  • kocha zabawy do późnego wieku
  • sierść niemal nie filcuje się i jest łatwa w pielęgnacji
  • domator, świetnie odnajdzie się w domu niewychodzącym
  • do drapania woli drapak od ludzkich mebli
ragdoll
fot. Shutterstock

Ciekawostki

Wzięty na ręce ragdoll całkowicie się odpręża i zwisa bezwładnie jak szmaciana lalka (stąd wzięła się nazwa rasy).

Rasa ta długo rośnie i dojrzewa. Pełny rozwój fizyczny ragdoll osiąga w wieku 3 lat.

Niekiedy można spotkać się z opinią, jakoby ragdoll był odporny na ból. Absolutnie nie jest to prawda. Ma jedynie nieco spóźnione reakcje na bodźce bólowe. Niektórzy hodowcy starają się nie promować tej cechy w hodowli, wychodząc z założenia, że nie jest to dobre dla kotów.

5 na 5 na podstawie 1 głosów
Chcesz oceniać i komentować?
Dołącz do nas – zarejestruj się!
Ocena użytkowników
Przeczytaj także

Przeczytaj także