KOT SFINKS PETERSBURSKI (PETERBALD)


Sfinks czyli pies w skórze kota. Łysego kota.

 

Charakter rasy sfinks

Peterbald stanowi część ciała swojego opiekuna – czyli jest tak zwanym ogonem człowieka. Budzisz się – tuż nad swoją twarzą widzisz kota. Jesz – robisz to w towarzystwie kota. Wieszasz pranie – kot ugniata swoimi łapkami nierozwieszoną cześć garderoby. Wbijasz gwoździe i wiercisz dziury w ścianie – kot pilnując wiertarki spogląda z zaciekawieniem majsterkowicza jak pracuje młotek…

Osoba decydująca się na Peterbalda, musi być świadoma tego, że decyduje się na dziecko – jeśli nie pierwsze, to na pewno kolejne.

Silna potrzeba przebywania blisko właściciela sprawia, że kot ten zaczyna przypominać psa z charakteru, pozostając jednocześnie kotem z wyglądu.

portret peterbalda
fot. Shutterstock

Czasami słyszy się, że Peterbald to rasa dla niezdecydowanych.  Gdy żona marzy o kocie, zaś marzeniem męża jest pies – to kompromisem staje się wówczas dziwnie wyglądający stwór, którego psia lojalność i kocia delikatność czynią go od razu pełnoprawnym członkiem rodziny.

Peterbald, poprzez swoje nietuzinkowe cechy charakteru zapisane w genach sprawia, że staje się najwspanialszym przyjacielem rodziny – kumplem na czterech łapach.
Wrodzona inteligencja tej rasy, niezwykle łagodne usposobienie i „dziwaczność” wyglądu powoduje, że osoba nieprzynależąca dotychczas do żadnego związku czy organizacji – zaczyna marzyć o przystąpieniu do grona sfinksomaniaków.



Wady i zalety rasy sfinks

Wady
  • wymagający – należy dbać o właściwą temperaturę w domu, chronić przed zimnem, wilgocią i przeciągami
  • nie lubi samotności
  • najlepiej czuje się wśród ludzi i innych kotów (najlepiej również peterbaldów)
  • bywa ekstremalnie aktywny
  • ufny nawet wobec obcych
  • bardziej narażony na wypadki
Zalety
  • nietuzinkowy charakter
  • łagodność i brak agresji
  • bardzo silnie związany z człowiekiem
  • bardzo inteligentny
  • szybko się uczy
  • pogodny i wesoły z natury
  • może być kotem wyłącznie trzymanym w mieszkaniu, ale może też wychodzić na spacery w ciepłe dni – wyłącznie pod kontrolą


Zdrowie rasy sfinks

Podobnie jak inne rasy z grupy orientów narażone są na wadę genetyczną – postępujące zwyrodnienie siatkówki PRA (Progressive Retinal Atrophy), inaczej PRD (Progressive Retinal Degeneration). Chore koty nie powinny być dopuszczane do rozrodu, aby nie przenosić choroby dalej na potomstwo.

Z uwagi na niemal bezwłosą skórę należy chronić je przed chłodem, wilgocią i wysokimi temperaturami.

Pielęgnacja

Choć przy kotach bezwłosych nie ma obowiązku pielęgnacji sierści, to  konieczne jest dbanie o narażoną na przesuszenia skórę. Najlepiej do nawilżania delikatnej skóry Peterbalda sprawdzają się preparaty weterynaryjne zawierające w składzie lanolinę.

W zasadzie Peterbaldy same doskonale dbają o swoją higienę. Pomoc człowieka bywa jednak nieoceniona podczas czyszczenia ich niemałych uszu gromadzących brązową, ochronną wydzielinę, nadmiar której należy usuwać.

Decydując się na tę rasę – decydujesz się również na to, by okres zimowy w domu zamienił się w lato. Temperatura, w jakiej Peterbaldy czują się komfortowo, to 23-25 stopni Celsjusza. Owszem, można wybrać łatwiejszą drogę pozostawiając niższą temperaturę w domu i np. ubierać koty w sweterki, sukienki i golfiki, by choć trochę stworzyć im komfort ciepła.  Ale czy przebieranie czworonożnych istot, przebywających w domu, jest tak naprawdę dla nich komfortem?

W sweterku, czy bez – zima i tak bywa okrutna dla Peterbaldów. Większość wiosennego i letniego czasu, poświęcają bowiem na radosnych gonitwach, polowaniach na motyle i wylegiwaniu się na trawce w przydomowym ogródku.  Zima zupełnie im to uniemożliwia.



Historia

Mówi się, że nic w życiu nie udało się Rosjanom bardziej niż mocna wódka, kot syberyjski, niebieski i Peterbald. Rasa sfinks petersburski powstała w Sankt Petersburgu w 1994 roku  w wyniku  eksperymentalnego krycia orientalnej kotki imieniu Radma von Jagerhov (światowej Championki krótkowłosej) z bezwłosym sfinksem dońskim (Don Sphynx) o imieniu Afinogen Mith. Pierwsze dwa mioty stanowiły 4 kocięta: Mandarin, Muscat,  Nezhenka  i Nokturn z Murino. To właśnie od tych czterech kotów wywodzą się linie wszystkich Peterbaldów.

W chwili obecnej rasa rozwija się w kierunku nowoczesnego typu orientalnego i syjamskiego, dla której charakterystycznymi cechami stały się np. wydłużony pyszczek,  głowa w kształcie klina z dużymi i jednocześnie szerokimi u podstawy uszami. Koty te, z ciałem delikatnym i smukłym  na długich i szczupłych, ale mocnych kończynach, zakończonych filigranowymi łapkami o długich palcach – stały się ikoną kociej elegancji i gracji.

peterbald
fot. Shutterstock

Wzorzec rasy sfinks

Sfinks petersburski – Peterbald – Koty syjamskie i orientalne – IV kat. wg FIFe
kod EMS: PEB
  • Pochodzenie: Rosja
  • Wygląd ogólny: elegancki, smukły, pełen wdzięku, subtelności i dostojeństwa, w typie orientalnym; drobny kościec, wydłużona sylwetka z silnymi mięśniami
  • Charakter: przyjacielski, silnie związany z człowiekiem, inteligentny, ciekawski
  • Wielkość: średniej wielkości
  • Waga: 2-3,5 kg
  • Głowa: wydłużona o prostym profilu; czoło lekko spłaszczone
  • Uszy: duże, ustawione wysoko na głowie
  • Oczy: w kształcie ostro zarysowanych migdałów, koloru miodowego, zielonozłotego lub niebieskiego – u colorpointa
  • Nos: długi i prosty, bez stopu
  • Tułów: smukły, wydłużony; długie i cienkie kończyny z długimi palcami
  • Ogon: długi i cienki
  • Szata: preferowany całkowity brak owłosienia; u kotów owłosionych włosy na tułowiu nie powinny przekraczać 2mm długości; na skórze zmarszczki – głównie w okolicy pyszczka, pomiędzy uszami i dookoła nasad łap
  • Maść: dozwolone wszystkie kolory i odmiany
  • Aktywność: bardzo aktywny
  • Odporność/podatność na choroby: dość odporny, należy chronić przed zimnem, słońcem i wilgocią
  • Długość życia: 15-18 lat
  • Możliwość zakupu kociaka w Polsce: tak
dymorfizm płciowy - samiec i samica peterbalda
fot. Shutterstock

Sfinksy petersburskie różnią się wyglądem z powodu różnego typu owłosienia:

  • bezwłose (hairless/bald) – całkowicie pozbawione sierści, której brak odsłania gumową, o wrażeniu lepkości, ale niezwykle miłą i ciepłą  w dotyku skórę
  • welurowe (flock) – skóra w dotyku  przypomina aksamit lub skórkę brzoskwini
  • brush – z gęstym, sztywnym, szorstkim włosem.


Ciekawostki o rasie sfinks

Choć co raz częściej można spotkać piękne Peterbaldy pokryte sierścią, to nadal pożądaną cechą tej rasy jest jej brak. Przez częste krzyżówki z kotami orientalnymi i syjamskimi, Peterbaldy stopniowo pozbawiane są genu odpowiadającego za ich „nagość”, stąd też bezwłosy sfinks petersburski staje się unikatem.

Temperatura ciała sfinksa to około 39,5 stopnia. Gdy człowiek jest w stanie podzielić się z Peterbaldem kawałkiem łóżka sypialnianego, wówczas – biorąc pod uwagę temperaturę ciała tego kota – może on posłużyć jako termofor dla zmarzluchów. A mając już dwa takie energetyczne koty, łóżko na pewno zamieni się w mruczący stereo grzejnik.

U kotów tej rasy występuje wyraźny dymorfizm płciowy – kocury są znacznie większe od kotek.

Mimo dużego podobieństwa Peterbalda do sfinksa kanadyjskiego, są to zupełnie inne rasy, gdyż badania genetyczne potwierdziły, iż brak owłosienia wywołany jest u tych ras przez inne geny. Brak owłosienia u Peterbalda jest wywołany przez ten sam gen co u sfinksa dońskiego, ale koty te wyraźnie różnią się budową ciała.

W opisie rasy wykorzystano materiały za zgodą Marty Kołodzińskiej, hodowla Merkaba*PL