KOT SINGAPURSKI (SINGAPURA)


Kot singapurski to srebrzysty minikotek z wielkimi oczami pochodzący z Tajlandii. Z wyglądu przypomina miniaturowego kota abisyńskiego.

 

Charakter rasy kot singapurski

Kot singapurski to najmniejsza istniejąca obecnie rasa kota. Obdarzony wielkimi oczami i uszami, porośnięty delikatną sierścią kot singapurski uznawany jest za rasę naturalną, która powstała bez ingerencji człowieka. Dzięki temu koty tej rasy odznaczają się dobrym zdrowiem i są długowieczne.

Kot singapurski jest zwierzęciem cichym i spokojnym. Bardzo przywiązuje się do człowieka, jest czuły, lubi pieszczoty. Jest tolerancyjny w stosunku do innych zwierząt domowych, jednak może unikać zbyt głośnego towarzystwa. Stresują go też hałas i zamieszanie, jakie towarzyszy często obecności młodszych dzieci. Kot singapurski nie potrzebuje dużej przestrzeni, dobrze czuje się nawet w niewielkim mieszkaniu.

kot singapurski
kot singapurski fot. Shutterstock

Kot singapurski uwielbia przeróżne, spokojniejsze zabawy. Kreatywność i inteligencja sprawiają, że pozbawiony odpowiedniej dawki zajęcia i ruchu kot tej rasy może mieć niszczycielskie skłonności. Kot singapurski lubi się wspinać, dlatego należy zapewnić mu wysoki drapak lub udostępnić półki umiejscowione pod sufitem. Chętnie też skorzysta z dostępu do okna i możliwości obserwowania świata zewnętrznego.

Ze względu na bardzo krótką, delikatną sierść, kot singapurski powinien mieć zimą zapewnioną odpowiednią temperaturę otoczenia. Nie zaleca się, by koty tej rasy wychodziły na spacery w chłodniejsze dni.



Wady i zalety rasy kot singapurski

Kot singapurski – jaki jest? Poznaj jego wady i zalety!

Wady

  • nie nadaje się raczej dla małych dzieci
  • nie lubi hałasu i chaosu

Zalety

  • nadaje się nawet do małych mieszkań
  • cichy i spokojny
  • odnajdzie się w towarzystwie innych kotów, pod warunkiem że będą równie spokojne
kot singapurski
kot singapurski fot. Shutterstock


Zdrowie rasy kot singapurski

W rasie kot singapurski nie wykryto jak dotąd żadnych przypadłości genetycznych, dlatego koty te uznawane są za wyjątkowo zdrowe. Nie znaczy to jednak, że nie chorują – tak jak inne koty, kot singapurski może zachorować na typowe dla tych zwierząt choroby. Wymaga więc regularnych przeglądów zdrowia i profilaktycznych badań.

Istnieją doniesienia o osobnikach cierpiących na niedobór kinazy pirogronianowej – choroby powodującej między anemię hemolityczną. Możliwe też, że niewielka pula genetyczna jest przyczyną zdarzających się sporadycznie problemów z rozrodem, przez które niektóre kotki wymagać będą cesarskiego cięcia podczas porodu.

Żywienie

Niewielki, choć dość aktywny kot singapurski potrzebuje wysokiej jakości pożywienia. Kota tej rasy karmić można zarówno karmą gotową, jak i dietą BARF. Trzeba jednak pamiętać, że malutkie rozmiary kota singapurskiego mogą utrudniać mu gryzienie większych kości – warto zastąpić je odpowiednimi suplementami uzupełniającymi wapń.

kot singapurski
kot singapurski fot. Shutterstock

Pielęgnacja

Delikatna i prawie pozbawiona podszerstka sierść sprawia, że kot singapurski nie wymaga intensywnej pielęgnacji. Kota tej rasy wystarczy regularnie czesać, by usunąć martwe włosy. Kot singapurski wymaga także regularnych kontroli stanu uszu i oczu. Jeśli nie skraca sobie pazurów samodzielnie, należy je regularnie przycinać.



Historia rasy kot singapurski

Według legendy kot singapurski jest oryginalną rasą kota południowo-wschodnioazjatyckiego, którego w obecnej postaci spotkać można na ulicach Singapuru.

Za rok powstania rasy kot singapurski uznaje się 1975 r., kiedy Tommy Meadow zabrał ze sobą 3 kocięta z Singapuru do Stanów Zjednoczonych. Koty te stały się bazą hodowlaną dla nowej rasy. Ich nazwa pochodzi od nazwy miasta Singapur w języku malajskim (Singapura), która oznacza Miasto Lwa.

kot singapurski
kot singapurski fot. Shutterstock

Kot singapurski najpierw był znany w Stanach Zjednoczonych, gdzie rozpowszechnił go Tommy Meadow, jednak eksperci od kotów abisyńskich, dr Brigitte Leonhardt i Harald Fuchs, którzy odbyli wiele podróży studyjnych na Daleki Wschód, nie mieli okazji zobaczyć ani jednego dziko żyjącego kota tego typu. W końcu tajemnicę odkrył nowozelandzki genetyk i hodowca kotów Terry Lomax. Koty singapurskie powstały podczas programu hodowlanego z kotami burmańskimi i abisyńskimi, przy niewątpliwym udziale kotów syjamskich tabby, które wniosły do rasy element srebrzystości.

kot singapurski
kot singapurski fot. Shutterstock

Kot singapurski w Polsce

Kot singapurski nie jest rasa popularną w Polsce – istnieją zaledwie dwie hodowle, które zajmują się tą rasą kotów.

Wzorzec rasy kot singapurski

Kot singapurski – singapura – Rasy nieuznane przez FIFe

kod EMS: SNG

  • Pochodzenie: Stany Zjednoczone, Tajlandia
  • Charakter: cichy, spokojny, oddany opiekunowi
  • Wielkość: mały
  • Waga: samice 2,5-4 kg, samce 3-5 kg
  • Tułów: ciało mocne i muskularne, z lekko wypukłym grzbietem
  • Kształt głowy: mała, zaokrąglona, z płaskim pyszczkiem, dodatkowo uwydatnionym przez zagłębienie poduszeczek z wąsami; podbródek dobrze rozwinięty
  • Uszy: duże, u nasady otwarte, a ich wypukłość powoduje, że wyglądają na jeszcze większe; linia uszu tworzy przedłużenie linii policzków
  • Oczy: duże, w kształcie migdałów, skośnie ustawione; dopuszczalne kolory: zielony, brązowy jak orzech laskowy, złocisty. Tym różni się singapurczyk od srebrzystego burmańczyka, do którego pod względem innych cech jest trochę podobny.
  • Nos: niezbyt długi, z lekkim zagłębieniem u nasady, lusterko nosa ceglastoczerwone i czarnobrązowo obrzeżone
  • Ogon: o właściwych proporcjach, z tępym końcem
  • Sierść: krótka, bardzo delikatna i jedwabista, jednak nie może być napuszona z powodu nadmiaru podszycia; zawsze ma delikatny połysk i przylega do ciała; na każdym włosie muszą być co najmniej dwa pasemka; podszycie w jasnym odcieniu barwy kości słoniowej, nasada włosów prawie biała
  • Maść: czubki włosów czarnobrązowe, co wywołuje efekt srebrzystości: z daleka kot wygląda jak zanurzony w płynnym srebrze, dopiero bliska widoczne czarne cieniowanie na jasnym futrze. Na czole i wzdłuż kręgosłupa pasemka na włosach intensywniej zabarwione, dając wzdłuż kręgosłupa pręgę grzbietową, ciągnącą się od nasady szyi do nasady ogona. U idealnie zabarwionych kotów biegnie ona aż do czarnego końca ogona. Kończyny nie powinny mieć pręg ani śladów rysunku tabby, jedynie na tylnych kończynach pożądany jest znany u abisyńczyków ciemny spód łap. Opuszki łap zabarwione jednolicie ciemnobrązowo. Podbródek, pierś i brzuch w ciepłym kolorze brązowawym
  • Odporność/podatność na choroby: odporny
  • Długość życia: 15-18 lat
  • Możliwość zakupu kociaka w Polsce: tak
  • Cena kota z rodowodem: 6500-7000 zł
kot singapurski portret
kot singapurski fot. Shutterstock


Ciekawostki o rasie kot singapurski

W Stanach Zjednoczonych od czasu wyhodowania pierwszych kotów singapurskich w 1976 r. systematycznie prowadzi się selekcję zmierzającą do uzyskania małych rozmiarów ciała. Taki proces selekcji może nastąpić u każdej rasy, a niski wzrost nie jest bynajmniej oznaką wskazującą na to, że ukształtowała się ona w trudnych warunkach życiowych na ulicach Singapuru.

kot singapurski
kot singapurski fot. Shutterstock

U kota singapurskiego białe włosy pojedyncze lub w kępkach, a także medaliony na piersi, jak u innych ras agouti, są niedozwolone. Jeśli singapurczyk nie ma prostokątnego kształtu ciała, oraz cechuje się zbyt masywną budową, wyklucza go to z hodowli. Również wąska i wysmukła głowa jest w hodowli niepożądana.

Array
guest
0 komentarzy
Inline Feedbacks
View all comments