KOT TONKIJSKI (TONKINESE)

Kot tonkijski to idealny domownik: miły, niekłopotliwy i całkowicie pozbawiony agresji.

 

Charakter

Koty tonkijskie sprawiają wrażenie delikatnych i subtelnych, jednak w rzeczywistości mają duży temperament i są bardzo energiczne.

Spośród wszystkich kotów krótkowłosych uważa się je za najbardziej przyjazne i życzliwe dla ludzi. Są mniej zaborcze i absorbujące od syjamów, a spokojny i zrównoważony charakter zawdzięczają burmańskim przodkom. Czułe i bardzo przywiązane do opiekuna, nigdy nie zachowują się złośliwie ani agresywnie. Uwielbiają się przytulać i przesiadywać na kolanach. Nie wyróżniają nikogo z rodziny, tak samo kochają wszystkich domowników.

Chętnie się bawią i są dobrymi przyjaciółmi dla dzieci. Inteligentne, ciekawskie i bardzo pomysłowe, uwielbiają gości. Są odważne, raczej nie stresują ich nieznane sytuacje ani dźwięki. W swoich postanowieniach potrafią być uparte i konsekwentne. Wyjątkowo towarzyskie i bezkonfliktowe, żyją w zgodzie ze wszystkimi zwierzętami domowymi. Doskonale adaptują się w stadzie kotów, ale mogą być również jedynymi pupilami swojego pana. Cierpliwie czekają na powrót właściciela; powitanie jest zawsze bardzo wylewne.

Raczej nie niszczą niczego w mieszkaniu – ich przechadzki między bibelotami to prawdziwe popisy zręczności. Bardzo dbają o czystość, nawet małym kociakom raczej nie zdarza się załatwiać poza kuwetą. Są odważne i ciekawskie. Nie stresują ich podróże i nieznane sytuacje – wyjeżdżając, można zabrać je z sobą, tym bardziej, że łatwo nauczyć je chodzenia na smyczy.

Są bardzo ufne. Z tego powodu nie powinno się wypuszczać ich samych na zewnątrz, bo na pewno podejdą do każdej spotkanej osoby, również ruchu ulicznego nie traktują jako zagrożenia.

kot tonkijski solid
fot. Shutterstock

Wady i zalety

Kot tonkijski – jaki jest? Poznaj jego wady i zalety!

Wady

  • ekstremalnie ufny, nie nadaje się na kota wychodzącego

Zalety

  • szybko aklimatyzuje się w nowym miejscu
  • lubi podróże
  • bardzo łagodny i lubiący zabawy – jest świetnym towarzyszem dla dzieci
Trzy kocięta kota tonkijskiego w studio
fot. Shutterstock

Zdrowie

Jest to rasa generalnie zdrowa, jednak u niektórych osobników występują zwiększone skłonności do niektórych schorzeń. Po syjamskich przodkach koty tonkijskie odziedziczyły tendencje do odkładania kamienia nazębnego. Problem może się pojawić już u trzymiesięcznych kociąt, które zaczęły jeść stały pokarm. Zaleca się przyzwyczajanie od małego do regularnego czyszczenia zębów. U niektórych kotów tej rasy zdarza się nieswoiste zapalenie jelit (IBD). Po syjamie tonki odziedziczyły również chorobę o nazwie amyloidoza, polegającą na depozycji białek w niektórych narządach (w przypadku kotów dotknięta jest głównie wątroba) – symptomy pojawiają się zwykle w wieku 1-5 lat. Jak na razie brak testu genetycznego na jej nosicielstwo. Kocięta kotów tonkijskich mają tendencje do infekcji górnych dróg oddechowych, na szczęście z wiekiem zwykle z tego wyrastają.

Żywienie

Jak każdy kot powinien być karmiony karmą dobrej jakości lub zbilansowanym pożywieniem przygotowywanym w domu. Należy pamiętać o dostosowaniu pokarmu do wieku, stanu zdrowia i aktywności danego osobnika.

Pielęgnacja

Sierść kota tonkijskiego łatwo utrzymać w dobrym stanie. Wystarczy wyczesać ją raz na kilka dni i przetrzeć miękką szmatką lub specjalną rękawicą, aby nadać jej połysk. Systematycznie trzeba sprawdzać uszy i – w razie potrzeby – przycinać pazury.

Kotka tonkijska siedząca na sofie
fot. Shutterstock

Historia

Kot tonkijski jest krzyżówką kota syjamskiego i burmańskiego. Pierwsze takie koty urodziły się już w latach 30. XX w. Ich matką była brązowa kotka o imieniu Wong Mau, uważana za protoplastkę linii współczesnych kotów burmańskich. Nie było wówczas odpowiedniego dla niej kocura, dlatego skojarzono ją z kotem syjamskim. Niektóre kocięta w miocie były do niej podobne i to one zainteresowały hodowców. Nie zwrócono natomiast uwagi na maluchy różniące się wyglądem zarówno od matki, jak i od ojca – były to prawdopodobnie pierwsze koty tonkijskie.

Dopiero w latach 50. XX w. niezależni hodowcy w Stanach Zjednoczonych i Kanadzie świadomie połączyli kota burmańskiego z syjamskim w celu stworzenia nowej rasy. W pierwszym pokoleniu urodziły się kocięta łączące w sobie cechy obojga rodziców. Obecnie tonki kojarzy się z sobą, choć czasem zdarza się jeszcze, że hodowcy wykorzystują dwie wyjściowe rasy. W latach 80. XX w. Amerykański Związek Hodowców Kotów Rasowych (CFA) uznał kota tonkijskiego (podobnie jak większość organizacji na świecie); jednak europejska FIFe (Międzynarodowa Federacja Felinologiczna) nie uznała go do tej pory.

kot tonkijski
fot. Shutterstock

Wzorzec

Kot tonkijski – tonka – tonkinese – rasy nieuznane przez FIFe

kod EMS: TOS

  • Pochodzenie: Stany Zjednoczone
  • Charakter: przyjacielski, otwarty, towarzyski
  • Aktywność: umiarkowana
  • Wielkość: kot średni
  • Waga: 2,5-5 kg
  • Budowa: średniej wielkości, harmonijnie zbudowany, nieco bardziej przysadzisty niż syjam
  • Kształt głowy: głowa w kształcie lekko zaokrąglonego klina (przypomina głowę syjama starego typu), lekko wydłużona, kości policzkowe wydatne, czoło mocno zarysowane. Stop lekko zaznaczony, kufa tępo ścięta. Podbródek niezbyt wydatny, z profilu tworzy z nosem linię prostą. Nos dosyć długi, prosty.
  • Uszy: uszy wysoko osadzone i nachylone nieco do przodu, średniej wielkości, szerokie u nasady, lekko zaokrąglone na końcach.
  • Oczy: oczy w kształcie migdałów, skośnie osadzone. Norka – kolor akwamaryny, point – niebieskie, solid (sobolowy) – złotawe do zielonych.
  • Tułów: tułów średniej wielkości, dobrze umięśniony, elegancki.
  • Kończyny: kończyny proporcjonalne, smukłe, tylne nieco dłuższe od przednich. Stopy owalne, mocne i niezbyt duże.
  • Ogon: proporcjonalny do długości ciała, mocny u nasady i zwężający się ku końcowi z lekko zaokrągloną końcówką.
  • Sierść: krótka, miękka i przylegająca do ciała, błyszcząca.
  • Kolor: rozróżniamy trzy typy umaszczenia: norka (o średnim natężeniu kontrastu), colorpoint (syjamskie, najbardziej kontrastowe) i solid (sobolowe – najmniej kontrastowe). Oznaki w kolorze: naturalnym (ciemnobrązowym), szampańskim (czekoladowym), niebieskim, miodowym (rudym), platynowym (liliowym), kremowym, w każdym z tych kolorów mogą wystąpić także znaczenia pręgowane, szylkretowe oraz szylkretowo-pręgowane. Znana jest maść jednolicie czarna, hodowane są także dwa nowe kolory oznak: silver (srebrzyste) i apricot (brzoskwiniowe).
  • Odporność/podatność na choroby: odporny, choruje sporadycznie
  • Długość życia: około 16 lat
  • Możliwość zakupu kociaka w Polsce: tak
  • Cena kota z rodowodem: ok. 2500 zł
kot tonkijski
fot. Shutterstock

Ciekawostki

Obecnie hoduje się tonki w dwóch typach – amerykańskim (bardziej znany) i angielskim. Kot w typie amerykańskim charakteryzuje się krępą sylwetką, okrągłą głową z dość płaską częścią twarzową i niezbyt dużymi uszami. Kot w typie angielskim ma smuklejszą sylwetkę, bardziej wydłużoną głowę i większe uszy.

Portret kota tonkijskiego leżącego na pościeli
fot. Shutterstock