don sphynx sfinks doński

RASY

KOT SFINKS DOŃSKI (DON SPHYNX)

Według legendy, sfinks doński pojawił się na terenie, nad którym wcześniej przemieszczał się sputnik.

Historia

Bezwłose czworonogi zawsze wzbudzały skrajne emocje. Dla jednych były wynaturzeniem, inni uważali je za zwierzęta mistyczne, przybyłe z kosmosu. Hodowla nagich kotów rozpoczęła się w połowie lat 60. XX w. w kanadyjskiej prowincji Ontario, od przypadkowego miotu domowych kociąt. Kilka z nich trafiło do Stanów Zjednoczonych i zapoczątkowało hodowlę kota nazwanego sfinks kanadyjski. W 1986 r. w Rostowie nad Donem odkryto wśród tamtejszej populacji kotów nieznaną wcześniej mutację. Zwierzęta przewieziono do Moskwy, gdzie hodowcy zaczęli je krzyżować z krótkowłosymi kotami europejskimi i syberyjskimi. W ten sposób wyhodowano nową rasę – sfinks doński, niespokrewnionego ze sfinksem kanadyjskim – badania genetyczne wykazały, że za brak owłosienia odpowiadają u nich różne geny.

Wzorzec

Sfinks doński – Don Sphynx – Donskoy – Koty krótkowłose i somalijskie – III kat. FIFe
kod EMS: DSP

Sfinks doński jest kotem średniej wielkości, o lekko wydłużonym ciele i średniej muskulaturze, powinien wyglądać krzepko. Waży od 3 do 4kg. Jego głowa jest średniej wielkości, w kształcie klina, kości policzkowe i brwiowe wydatne. Ma czoło płaskie, pokryte licznymi zmarszczkami. Nos średniej długości, stop niezbyt wyraźny. Kufa średniej długości, broda mocna, dobrze zaznaczone poduszeczki z wąsami. Oczy średniej wielkości, w kształcie migdałów, lekko skośne, raczej szeroko rozstawione, dozwolone wszystkie kolory. Uszy duże, szeroko rozstawione, o zaokrąglonych końcach, lekko pochylone do przodu, zewnętrzne krawędzie uszu stanowią przedłużenie linii głowy. Kończyny ma długie, ale proporcjonalne do tułowia, średnio mocne, tylne nogi dłuższe od przednich. Stopy owalne z długimi, szczupłymi palcami, opuszki dobrze rozwinięte. Ogon długi, prosty, zaokrąglony na końcu. Jego skóra jest elastyczna, z wyraźnymi zmarszczkami na głowie, szyi, tułowiu i kończynach, może być pokryta delikatnym puchem lub zupełnie naga (preferowana); na końcach kończynach, stopach, końcu ogonie i kufie może występować sierść, ale nie dłuższa niż 2 mm. U Sfinksa dońskiego wszystkie rodzaje umaszczenia są dopuszczalne.

fot. Shutterstock

Charakter

Sfinks doński wykazuje niezwykłe przywiązany do właściciela. Jest wesoły, łagodny, uczuciowy i przyjazny, chętnie przesiaduje na kolanach, choć nie lubi nadmiernych pieszczot. Ma zrównoważony charakter i umiarkowany temperament, jest ciekawski i wszędobylski.  Lubi być w centrum zainteresowania. Dobrze adaptuje się w grupie kotów i nie przeszkadza mu towarzystwo innych zwierząt.

sfinks doński
fot. Shutterstock

Zdrowie

Wbrew pozorom, sfinks nie jest bardziej chorowity niż inne koty, trzeba jednak dbać o jego higienę. Raz w tygodniu powinno się go wykąpać. Pozbawione rzęs oczy często łzawią i są lekko przymrużone (nie jest to objaw choroby, o ile wyciek nie jest ropny), toteż wymagają przemywania. Uszu nie należy czyścić zbyt gorliwie, ponieważ woskowina stanowi naturalną ochronę przed zakażeniami (u kotów z sierścią taką barierą są włosy). Wokół pazurów gromadzi się wydzielina gruczołów łojowych, która w kontakcie z powietrzem przybiera ciemną barwę. Nie powoduje jednak żadnych zmian skórnych i wystarczy usuwać ją przy obcinaniu pazurów, np. raz na dwa tygodnie. Trzeba też bezwzględnie przestrzegać kalendarza szczepień. Pożywienie sfinksa powinno być wysokiej jakości.

don sphynx sfinks doński
fot. Shutterstock

Ciekawostki

Hodowla sfinksów dońskich nie jest łatwa, wśród noworodków występuje duża śmiertelność. Kocięta rodzą się już z otwartymi oczami lub otwierają je niedługo po porodzie. Na ich ciele występują często cienkie, skręcone włosy (podobne do szaty cornish reksa), natomiast na głowie między uszami nie mają sierści. Z wiekiem tracą to owłosienie, ale zdarza się, że delikatne włosy pozostają u dorosłych osobników i są dopuszczone przez wzorzec.

sfinks doński kociak
fot. Shutterstock

O wartości wystawowej sfinksów w dużym stopniu decydują zmarszczki – im jest ich więcej, tym wyżej oceniany jest kot; jednak mocno pomarszczone osobniki zdarzają się dosyć rzadko.

Temperatura ciała sfinksa wynosi 38,5 stopnia, jednak naga skóra w dotyku wydaje się znacznie cieplejsza niż u innych kotów. Rosyjscy lekarze utrzymują, że dzięki temu zwierzęta te są pomocne w leczeniu wielu schorzeń, m.in. osteoporozy.

Chcesz oceniać i komentować?
Dołącz do nas – zarejestruj się!
Ocena użytkowników
Przeczytaj także

Przeczytaj także