Zadajesz sobie pytanie: czy naprawdę ma to sens? Dlaczego, podczas gdy tak wiele kotów potrzebuje nowego schronienia, fundacje publikują listę „żądań”, teoretycznie zmniejszając szansę na to, że kociak trafi w nowe miejsce? Poniżej przyglądamy się liście najczęstszych wymogów adopcyjnych stawianych przez kocie fundacje przyszłym opiekunom. Spróbujemy też odpowiedzieć na pytanie – czy te oczekiwania to rzeczywiście fanaberia, czy po prostu konieczność?\
Jak wygląda procedura adopcyjna kota?
Procedura adopcyjna to pierwszy wymóg każdej fundacji lub schroniska. Może wyglądać różnie, w zależności od specyfiki miejsca oraz możliwości pracowników i wolontariuszy. Obejmują zazwyczaj ankietę przedadopcyjną, a czasem także wizytę przedadopcyjną, zapoznanie, podpisanie umowy i nieraz również wizytę poadopcyjną. O co w tym chodzi?
Ankiety przedadopcyjne, które bardzo często się stosuje w procedurach adopcyjnych, to nic innego jak rozeznanie się w wiedzy potencjalnego domu: co wie, czy trzeba coś dopowiedzieć, wyjaśnić, pozwala też wstępnie zweryfikować domy nieodpowiednie bądź złe (nieodpowiedni to coś innego niż zły dom – np. nieodpowiednim domem dla kota-jedynaka jest dom z 3 kotami).
Po wypełnieniu ankiety i wstępnej pozytywnej weryfikacji, przychodzi czas na wizytę przedadopcyjną. Cóż to jest? Spotkanie – najczęściej w domu chętnym adoptować kota, by porozmawiać, poznać osobę i zobaczyć, czy np. faktycznie balkon jest zabezpieczony i co ważniejsze – czy dom jest gotowy na przyjęcie kota. Takie spotkanie owszem, bywa stresujące, często dla obu stron – przypomina trochę pierwszą wizytę w domu przyszłych teściów.
Kolejny punkt to wizyta potencjalnego domku w domu tymczasowym i poznanie kota. Nareszcie. Tu liczy się reakcja „domku” na kota i kota – na „domek”. Rzadko się zdarza, by już na tym etapie kot opuścił dom tymczasowy i „poszedł na swoje”. Za kilka dni, może tydzień (nie za długo, bo za długo – źle wróży, raczej adopcji nie będzie) – nareszcie adopcja.
Podpisanie umowy adopcyjnej przez obie strony, podanie danych kontaktowych, wypełnienie kwitka do zmiany danych w bazie zwierząt czipowanych. Przekazanie książeczki zdrowia z aktualnymi wpisami, ulubionych zabawek itp. oraz – kota. Kot przechodzi pod opiekę Adoptującego. Dom tymczasowy z pewnością będzie wdzięczny za informacje na temat aklimatyzacji kota w domu stałym oraz zdjęcia. A jeśli coś pójdzie nie tak, kot może wrócić.
Z reguły pojawia się jeszcze jeden punkt – wizyta poadopcyjna (sprawdzenie, jak się ma kot w nowym miejscu). Albo szereg wizyt poadopcyjnych, wszak koty łączą ludzi – niejedna znajomość właśnie w taki sposób się nawiązała. Na każdym z powyższych etapów jest możliwa rezygnacja – każdej ze stron. Czy nie wydaje się to dość skomplikowane i zbędne? Sprawdźmy, po co te wszystkie wymogi adopcyjne!
Umowa podpisywana bezpośrednio z opiekunem
To bardzo proste i całkowicie zrozumiałe. Nie możesz podpisać dokumentów adopcyjnych w sytuacji, w której jesteś jedynie pośrednikiem, czyli zrobić to za przyszłego opiekuna. To zbyt duża odpowiedzialność. Koty, które są odpowiednio pielęgnowane, żywione i cieszą się zdrowiem, nierzadko dożywają 20 lat lub więcej. To ogromne zobowiązanie, dlatego żadna fundacja nie wyda żywej istoty komuś, kto przybywa w zastępstwie za przyszłego opiekuna lub próbuje adoptować kota… w ramach prezentu dla kogoś! Takie rzeczy po prostu nie mogą mieć miejsca.
Weryfikacja miejsca zamieszkania kota
Po wstępnym wywiadzie i spotkaniu zapoznawczym przedstawiciel fundacji zawsze chce zweryfikować prawdziwość słów przyszłego kociego opiekuna. Nie trzeba odbierać tego osobiście – nie chodzi o to, czy fundacja ufa twoim słowom albo o to, że wzbudzasz czyjeś podejrzenia. Po prostu takie są fundacyjne procedury: chodzi o sprawdzenie, czy kot ma zapewnione odpowiednie warunki do życia. Wlicza się w to także osiatkowanie okien i balkonów…
Osiatkowany balkon i okna
To jeden z podstawowych wymogów fundacji. Zabezpieczenie balkonów i okien to podstawa bezpieczeństwa kota, ponieważ nie istnieje coś takiego jak przebywanie pupila przy otwartym oknie „pod nadzorem”. Nikt nie bierze też na serio argumentów typu: „ten kot jest zbyt mądry, by skoczyć”. Kocie fundacje wiedzą o tym aż za dobrze. Dlatego siatkowanie to wymóg konieczny.
Koci jedynak czy dwupak?
Kocie fundacje w pewnym sensie określają też stopień dokocenia w domu przyszłego opiekuna. Sugerują, czy kociak, którego przyjmujesz pod swój dach, powinien mieć towarzystwo czy też raczej zostać futrzakiem-jedynakiem. Nie każdy mruczek lubi towarzystwo innych kotów, a dotychczasowi opiekunowie w fundacji lub domu tymczasowym zdążyli już poznać na tyle charakter pupila, że są w stanie określić, którym typem jest twój nowy przyjaciel.
I odwrotnie – bywają koty, które tak zżywają się w fundacji ze swoim futrzastym kolegą, że stają się nierozłączni. Wówczas nie ma innego wyjścia, jak proponować przyszłym opiekunom tzw. „dwupak”, czyli dwa ogonki i dwóch przyjaciół. Czasem mruczków po prostu nie da się rozdzielić. Bywają też takie, które spragnione są kociego towarzystwa. W takim wypadku kocie fundacje oddają pupila tylko w sytuacji, w której w jego przyszłym domu znajduje się już inny mruczek-rezydent. Ewentualnie proponują właśnie „dwupak”.
Czy wymogi adopcyjne to przesada?
Brzmi poważnie? Nie dla osoby, której prawdziwie leży na sercu dobro mruczka. Koty to żywe stworzenia, które czują, przywiązują się do ludzi i które, tak jak my, kochają. Nic dziwnego, że fundacje troszczą się o ich dobro. Oczywiście – zawsze pojawiają się dyskusje dotyczące zbyt surowych wymagań czy prośby o przymrużenie oka, ponieważ „jestem odpowiedzialną osobą”.
W sieci toczą się debaty na temat tego, co lepsze dla kota – trafić do kochającego domu bez osiatkowanych okien, czy tkwić na jednej przestrzeni z kilkoma innymi mruczkami… Stop! Wszystkie wymogi adopcyjne stawiane przez fundacje mają na celu zminimalizowanie ryzyka, że mruczek trafi w nieodpowiedzialne ręce. W ten sposób kocie fundacje, stawiając wymagania przyszłym opiekunom, zmniejszają możliwość adopcji kota, ale… tylko przez tych, którzy nie spełniają wymogów bycia kochającym i odpowiedzialnym jednocześnie! Warto to zrozumieć.
