Wygląd rasy kot egzotyczny
Kot egzotyczny to dość duży, masywny kot ważący do 7 kg. Przedstawiciel tej rasy ma krępą, zwartą sylwetkę i sprawia wrażenie bardzo puchatego, niemal pluszowego kota. Jego cechą charakterystyczną jest okrągła głowa z bardzo krótkim, spłaszczonym nosem, dużymi, szeroko rozstawionymi oczami i niewielkimi, zaokrąglonymi uszami. Sierść jest krótka, ale gęsta i miękka, z wyraźnym podszerstkiem, dzięki czemu kot wygląda na jeszcze bardziej „mięsistego” i zaokrąglonego.
Kot egzotyczny występuje w bardzo wielu umaszczeniach, co czyni go jedną z najbardziej zróżnicowanych kolorystycznie ras. Najczęściej spotyka się go w jednolitym kolorze białym, czarnym, kremowym oraz srebrnym. Popularne są też umaszczenia:
- pręgowane (tabby) w różnych wersjach, często w połączeniu z kolorem białym,
- dwukolorowe (bicolor), w tym umaszczenie typu point.
Charakter i usposobienie rasy kot egzotyczny
Pod względem charakteru kot egzotyczny nie różnią się od swojego długowłosego kuzyna, persa. Koty tej rasy mają tak samo zrównoważony temperament i spokojne usposobienie. Z natury są bardzo łagodne i wesołe, znana jest ich skłonność do zabawy i niezwykłe przywiązanie do opiekuna.
Kot egzotyczny jest z natury bardzo ciekawski i chętnie obserwuje swojego opiekuna podczas codziennych czynności. Często towarzyszy człowiekowi także podczas kąpieli siedząc na brzegu wanny, przy czytaniu książki, zwijając się w kłębek na kolanach czy podczas snu, zakradając się w nocy do łóżka i wygodnie moszcząc na poduszce.
Kot egzotyczny uwielbia pieszczoty, jest przyjacielski i nigdy nie zachowuje się agresywnie. Dzięki temu egzotyki są doskonałymi towarzyszami dla delikatnych dzieci. Wyjątkowo zgodne, bez problemów zaakceptują inne zwierzęta w swoim otoczeniu. Kot egzotyczny może więc mieszkać zarówno ze spokojniejszymi kotami, jak i nienatarczywymi psami.
Kot egzotyczny nie należy do kotów przesadnie aktywnych. Podobnie jak pers, egzotyk nie ma skłonności do dzikich gonitw po mieszaniu, skakania po meblach czy niszczenia. Od szalonych wybryków woli spokojniejsze aktywności, takie jak obserwowanie ptaków przez okno i oddawanie się pieszczotom na kolanach ukochanego opiekuna.
Dla kogo ta rasa?
Egzotyk odnajdzie się zarówno u osoby samotnej, która będzie mu poświęcać dużo czasu i uwagi, jak i w bardziej zatłoczonym domu – pod warunkiem, że egzotyczny kociak będzie miał tam zapewniony dostęp do cichych schronień.
Wady i zalety rasy kot egzotyczny
Kot egzotyczny – jaki jest? Poznaj jego wady i zalety.
Wady
- mogą wystąpić wrodzone wady genetyczne
- wymaga częstszego przemywania okolic oczu
Zalety
- cichy, spokojny
- bardzo łagodny, bez agresji
- przyjazny, oddany opiekunowi, mocno zżyty
- doskonały kot dla dzieci, jak i dla starszej osoby
- uwielbia pieszczoty
- z łatwością akceptuje inne koty oraz psy
Zdrowie rasy kot egzotyczny
Kot egzotyczny to rasa bardzo spokrewniona z persem, przez co podatna jest na takie same dolegliwości. W rasie tej mogą wystąpić wady genetyczne:
- niedobór kinazy pirogronianowej (PK),
- postępujący zanik siatkówki PRA (Progressive Retinal Atrophy), inaczej PRD (Progressive Retinal Degeneration),
- wrodzona wielotorbielowatość nerek (PKD),
- wady w budowie twarzoczaszki,
- wady zgryzu.
Kot egzotyczny może także cierpieć na nadmierne łzawienie oczu i problemy z oddychaniem.
Żywienie rasy kot egzotyczny
Obdarzony krótkim pyskiem kot egzotyczny musi dostawać jedzenie na płaskich talerzykach, z których łatwo mu będzie pobierać pokarm. Koty tej rasy mogą być żywione karmą gotową wysokiej jakości lub dietą BARF. W przypadku samodzielnego przygotowywania posiłków dla kota musimy jednak pamiętać o odpowiedniej suplementacji.
Pielęgnacja rasy kot egzotyczny
Kot egzotyczny określany jest często mianem „persa dla leniwych”, gdyż nie wymaga tak czasochłonnej pielęgnacji. Wystarczy raz w tygodniu porządnie kota wyszczotkować, co dodatkowo poprawia ukrwienie krwi. Kot tej rasy wymaga jedynie codziennego przemywania oczu wacikiem nasączonym płynem do pielęgnacji oczu (dedykowanym kotom) – każde oko przemywamy nowym wacikiem.
Historia rasy kot egzotyczny
Rasa kotów egzotycznych powstała w Stanach Zjednoczonych. Na początku lat 60. XX w. amerykańscy hodowcy rozpoczęli pracę nad ulepszeniem typu kota perskiego, przy jego udziale chcieli bowiem poprawić wygląd jednej ze swoich ras narodowych – kota amerykańskiego krótkowłosego. Kot egzotyczny jest wynikiem kojarzenia tych dwóch ras.
Pierwsze zwierzęta w tym typie pochodziły bezpośrednio z krzyżówek persów z amerykańskimi kotami krótkowłosymi, niosącymi gen srebrzystości sierści. Z czasem wzorzec kota perskiego coraz bardziej się zmieniał, przede wszystkim pojawiła się tendencja do przesadnego spłaszczenia części twarzowej głowy. Podczas gdy niektórzy hodowcy chcieli uchronić przed podobnymi zmianami kota amerykańskiego, inni woleli typ budowy bardziej przypominający persa.
W 1967 r. doszło więc do ostatecznego wyodrębnienia dwóch ras – kota amerykańskiego krótkowłosego i kota egzotycznego.
Początkowo kot egzotyczny kojarzony był z brytyjskimi, co wpłynęło na poprawę jakości sierści i zaowocowało mocniejszą budową ciała. W tworzeniu rasy mogły uczestniczyć także koty burmańskie i rosyjskie niebieskie.
Do Europy egzotyk dotarł na początku lat 80. XX w. FIFe (Międzynarodowa Federacja Felinologiczna) uznała rasę oficjalnie w 1985 r. Na wystawach koty egzotyczne są oceniane w tej samej grupie co koty perskie. Obie rasy mają wspólny wzorzec, jedyną różnicą jest długość szaty.
Kot egzotyczny w Polsce
Do Polski kot egzotyczny trafił w latach 90. XX wieku. Obecnie w naszym kraju istnieje kilka hodowli specjalizujących się w tej rasie, choć nie jest ona tak popularna, jak koty perskie.
Wzorzec rasy kot egzotyczny
Kot egzotyczny – exotic – Koty egzotyczne i perskie – I kat. FIFe
kod EMS: EXO
| Kraj pochodzenia | Stany Zjednoczone |
| Charakter | spokojny, łagodny, przyjazny |
| Aktywność | niska |
| Sylwetka | kot średniej wielkości, dobrze umięśniony, o mocnej budowie, ciało powinno sprawiać wrażenie zaokrąglonego Głowa: okrągła, masywna i szeroka, z wypukłym czołem, pełnymi policzkami i dobrze rozwiniętą brodą Uszy: małe, nisko osadzone, zaokrąglone na końcach, porośnięte wewnątrz kępkami włosów Oczy: okrągłe, duże, szeroko rozstawione w kolorze odpowiednim do umaszczenia Nos: krótki, z wyraźnym zagłębieniem między oczami Tułów: masywny, krępy, z głęboką klatką piersiową, silnymi barkami i dobrze umięśnionym, szerokim grzbietem; kończyny mocne, o grubej kości, stopy małe, owalne Ogon: niezbyt długi, mocny, zaokrąglony na końcu, dobrze owłosiony |
| Waga | 3,5-7 kg |
| Szata | krótka, gęsta i miękka, dłuższa niż u innych kotów krótkowłosych, z gęstym podszerstkiem; ma jedwabistą strukturę i lekko odstaje od ciała |
| Maść | dopuszczalne wszystkie kolory typowe dla kotów perskich – jednobarwne (białe, czarne, niebieskie, czekoladowe, rude, liliowe, kremowe), szylkretowe, pręgowane, łaciate (bicolor, arlekin i van), dymne, szynszylowe, cieniowane (srebrzyste i złociste), colorpoint |
| Odporność/podatność na choroby | średnia, kot delikatny, wymagający |
| Długość życia | 12-15 lat |
| Możliwość zakupu kociaka w Polsce | tak |
| Cena kota z rodowodem | 2000-3000 zł |
Najczęściej zadawane pytania
Czy kot egzotyczny to pers?
Kot egzotyczny ma taki sam lalkowaty wyraz pyszczka i budowę ciała jak jego bliski kuzyn, kot perski. Różni się od niego jedynie rodzajem szaty. Stąd kot egzotyczny zwany jest często „persem dla leniwych”.
Obecnie koty egzotyczne można łączyć tylko z sobą nawzajem lub z persami. Hodowcy uważają, że wprowadzenie co jakiś czas genu długiej szaty wpływa korzystnie na rozwój rasy. Z tego powodu z pary kotów egzotycznych mogą się urodzić perskie kocięta, jeśli oboje rodzice byli nosicielami genu odpowiedzialnego za powstawanie długiej sierści.
