Puma – przyjaciel chrześcijan


Puma zawdzięcza swoją nazwę Inkom. W XVI wieku otrzymała miano „przyjaciel chrześcijanina”, gdyż nie atakowała ludzi.

Przez wiele lat była zaliczana do rodzaju felis (w tej samej grupie klasyfikowany jest kot domowy). Ostatecznie uznano jednak, że zasługuje na bycie sklasyfikowaną we własnym rodzaju – puma.

Nazywana jest kuguarem, lwem górskim, panterą z Florydy, a nawet tygrysem – jednak jak wykazały badania genetyczne najbliżej spokrewniona jest… z gepardem. Zamieszkuje oba kontynenty amerykańskie od Patagonii po Kanadę. Jest największym spośród małych kotów.

puma na śniegu
fot. pixabay

Wygląd

Długość tułowia (z głową): samce 105-195cm, samice: 95-150cm, długość ogona odpowiednio: 66-78cm i 53-81cm, wysokość w kłębie: 60-70cm, waga: 73-72kg i 34-48 kg (rekordowe osobniki ważyły ponad 100kg.)

Młode wzdłuż karku mają 4 do 5 prążków, które rozlewają się na barki tworząc „zarys motyla”. Ich ogon jest u nasady cętkowany i z czarnymi pierścieniami. Ubarwienie to zanika po 3-4 miesiącach.

Osobniki dorosłe mają jednolite ubarwienie futra, choć o różnych odcieniach – od żółtobrunatnego, szaro srebrzystego i czerwonobrązowego aż po czarne. Tułów dorosłej pumy jest raczej smukły o lekkiej budowie, głowa dość mała. Tylna powierzchnia uszu – czarna. Plama, która w tym kolorze występuje również na górnej wardze, sięga nosa i dochodzi do kącika oka. Jest to pozostałość po młodzieńczej szacie.

Rozmnażanie

Ciąża samicy trwa 82-96 dni. W miocie rodzi się od dwóch do czterech pum. Ich waga nie przekracza 500 gram. Kocięta rodzą się ślepe i łyse. Oczy otwierają w drugim tygodniu życia, piją mleko matki do 6 miesiąca. Pod opieką i w jej towarzystwie pozostają do skończenia 2 roku życia. Puma żyje 16-18 lat.

małe pumiątka
fot. pixabay

 

Tryb życia

Jest typowym drapieżnikiem, samotnikiem. Ofiarami jej łowów padają różne gatunki jeleni, owce, dziki, a także zające oraz małpy. Potrafi doskonale dostosować się do panujących warunków. Dorosłej pumie duża zdobycz wystarczy nawet na 17 dni. (Zupełnie inaczej sytuacja wygląda gdy wychowuje małe – przy trójce dzieci musi polować pięć razy częściej.)

Gdy zabije dużą ofiarę, nie zjada jej na miejscu, tylko przeciąga w ustronne miejsce. Po skończeniu posiłku przysypuje zdobycz ściółką, liśćmi, trawą lub śniegiem i powraca do niej w kolejne dni.

Terytorium pumy może mieć wielkość od 30-150 km kw. (w lasach tropikalnych),aż do 1000 km kw. (na obszarach pustynnych). Samice zajmują większe terytoria niż samce. Zwierzęta te znaczą teren drapiąc tylnymi łapami ziemię, albo wydalając mocz lub kał.

Ochrona

W wielu stanach USA pumy są objęte ochroną. Niestety prawo często jest łamane, a koty te padają ofiarami kłusowników i farmerów.

Czy wiesz, że…

Puma zawdzięcza swoją nazwę Inkom. W XVI wieku otrzymała miano „przyjaciel chrześcijanina”, gdyż nie atakowała ludzi.

puma

fot. istockphoto.com