Jak wychować kociaka na dzielnego kota?


Dlaczego jeden kot śmiało wskakuje gościom na kolana, a inny na sam dźwięk otwieranych drzwi ucieka, gdzie pieprz rośnie?

Mały kociak jeszcze nie zna świata. Jest on dla niego miejscem całkowicie nowym i pełnym wyzwań. Kusi go zapachami, dźwiękami, kolorami… Kociak jest z natury ciekawski, a ponieważ niewiele jeszcze przeżył – ufny. Widzi tylko nowe możliwości zabaw, nie dostrzega zagrożeń. Z czasem to się zmieni. Ale na razie ogląda świat przez różowe okulary, jakby to był wielki plac zabaw. Dorastając, nauczy się rozpoznawać różne sytuacje. Z czasem dowie się, że głośny krzyk lub dźwięk to ostrzeżenie, że może się za nimi czaić niebezpieczeństwo w postaci samochodu, tramwaju, psa albo złego człowieka. I dopiero wtedy może zacząć się bać. Jak wychować kociaka na dzielnego kota?

Gdzie jest moja mama?!

Doświadczenia zebrane przez kociaka w pierwszych tygodniach życia kształtują jego późniejszy charakter i zachowanie. Najważniejszy jest okres między 2. a 14. tygodniem życia, ze szczególnym naciskiem na pierwsze 2-7 tygodni. To czas socjalizacji z kotami i ludźmi. Przez pierwsze trzy miesiące życia kotka uczy malca wszystkiego, co powinien wiedzieć szanujący się kot. Uczy go też odwagi, a jej obecność daje mu poczucie bezpieczeństwa. Zbyt wczesne zabranie malca od kotki to jedna z głównych przyczyn kociej strachliwości.

Boję się ludzi, bo ich nie znam

Druga przyczyna to niewystarczająca socjalizacja z człowiekiem lub jej brak. Kot ufny wobec człowieka to taki, który poznał ludzi – z dobrej strony – w ciągu pierwszych 6 tygodni życia. Jeśli spotkają go od nas tylko miłe rzeczy – miseczka z jedzonkiem, głaskanie, zabawy, przytulanie – to jego zaufanie będzie rosnąć. Jeśli jednak zazna bólu, cierpienia, niewygody, strachu – wyrośnie na kota nieufnego i strachliwego. Właściwa socjalizacja jest kluczem do wychowania kociaka na odważnego kota. Zapraszaj do domu gości – kontakt z obcymi sprawi, że kot, gdy dorośnie, nie będzie panikować na ich widok.

Dobrze zsocjalizowany kot łatwiej radzi sobie ze stresem i jest zdrowszy. Socjalizacja i wychowanie budujące odwagę to nie fanaberia i wymysł dla własnej wygody, lecz przejaw troski o zwierzę i chęć sprawienia, by wyrosło na szczęśliwego kota!

Czego się boją koty – 5 najstraszniejszych strachów

U podstaw kociej nieśmiałości i wycofania leży strach. Dowiedz się, czego boi się twój pupil, i pomóż mu pokonać jego lęki.

1. Obcy
Gość wchodzący do domu to dla wielu kotów sygnał do ukrycia się. Mruczki, które miały w kocięctwie częsty kontakt nie tylko z domownikami, będą w dorosłym życiu odważniej witać nowe osoby w swoim otoczeniu.

2. Odkurzacz, suszarka, kosiarka
Koty słyszą lepiej niż my. To, co dla nas jest łagodnym szumem, dla nich może być niczym start odrzutowca – głośne, niemiłe i drażniące.

3. Fajerwerki, błyskawice, huk
Głośne i gwałtowne dźwięki połączone z błyskami uruchamiają głęboko skryte instynkty – pierwotny lęk.

4. Kary
Nie pomagają w wychowaniu mruczka. Traci zaufanie, może zacząć atakować opiekuna lub samego siebie, zachowywać się w sposób trudny do przewidzenia. Kara bardzo stresuje kota i wywołuje strach. Przynosi same szkody, a żadnej korzyści.

5. Nowe zwierzę w domu
Nowe zwierzę pojawiające się w domu narusza terytorium kota. Obojętnie, czy będzie to inny kot, pies czy świnka morska. Przejawem strachu może być agresja jako reakcja obronna. Koty mające kontakt z różnymi zwierzętami we wczesnym dzieciństwie także w starszym wieku szybciej zaakceptują ich obecność na swoim terenie.

Przemiana strachulca, czyli jak wychować kociaka na dzielnego kota

W jaki sposób postępować z kociakiem, by wychować odważnego, zrównoważonego kota, który akceptuje inne zwierzęta i nie ucieka przed gośćmi?

  • Właściwa socjalizacja. Trwa od urodzenia do ukończenia przez kociaka trzeciego miesiąca życia. Dlatego nie należy przedwcześnie zabierać kociąt od mamy. Kotka musi nauczyć je wszystkiego, co prawdziwy kot wiedzieć powinien, w tym przestrzegania granic. Kontakt z kocią mamą buduje w maluchu poczucie bezpieczeństwa i odwagę, nieoceniony kapitał na dalsze życie.
  • Wczesny kontakt z człowiekiem. Kluczowych jest pierwszych sześć tygodni życia kociaka. W tym okresie powinien mieć zapewniony kontrolowany, bezpieczny kontakt z dorosłymi oraz dziećmi, innymi kotami czy z przyjaźnie nastawionymi do kotów psami.
  • Zabawa i jeszcze raz zabawa. Wspólne zabawy budują bliskie relacje.
  • Konsekwencja. Jeśli nam jej brakuje i raz pozwalamy kotu na jakieś zachowanie, a innym razem za to samo go ganimy, nasz pupil wyrośnie na niezrównoważonego i lękliwego. Nigdy i nigdzie nie będzie się czuł bezpiecznie.
  • Dotyk i rozmowa. Dotykajmy kota, głaszczmy go, róbmy to tak, jak lubi, unikajmy np. tarmoszenia po brzuszku, szarpania. Rozmawiajmy z kotem – miło brzmiący znajomy głos też buduje więzi. I trafia do kociego serca!
  • Miejsce do ukrycia się. Koci domek, kosz na pranie, kartonowe pudło ustawione w zacisznym miejscu będą stanowiły prywatny koci azyl na chwile odosobnienia i odpoczynku.
  • Przysmak na dzwonek. Gdy do drzwi zapukają goście, poczęstuj kota ulubionym przysmakiem. Jeśli zachowasz konsekwencję, jest szansa, że dzwonek u drzwi będzie go wywabiał do przedpokoju.
  • Miłość. Kot kochany to kot pewniejszy siebie.

Już wiesz, co robić, by zamieszkał z tobą odważny kot. Ale nic na siłę! Masz zwiększyć komfort życia pupila, a nie kształtować jego charakter pod linijkę…

Autor: Joanna Nowakowska